Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Wcielające się idee czasu to tekst zawierający skrótowy wykład historiozofii Karola Libelta, myśliciela wyrosłego na pożywce polskiego i europejskiego romantyzmu.U podstaw wizji historii Libelta leży koncepcja przedstawiająca całe narody poprzez metaforę antropologiczną – jako byty posiadające odrębny, określony charakter, stworzone przez Boga, którym on też wyznaczył do spełnienia określony cel (to właśnie tytułowe wcielone idee).Koncepcję tę łączyć można z heglizmem, ale w ujęciu Libelta (tj. w powiązaniu z misją religijną) bliżej jej do myśli Josepha de Maistre'a. Libelt propaguje też ideę misji Słowiańszczyzny mającej za zadanie politykę europejską uczynić rzeczywiście ewangeliczną, tj. realizującą postulaty wiary w praktyce. Wyprowadzenie z tych koncepcji wizji Polski jako Chrystusa Narodów jest ubraną w szatę naukową wersją pomysłów znanych z dzieł polskich romantyków, przede wszystkim Zygmunta Krasińskiego, z którego do swojego tekstu czerpie wręcz Libelt cytaty.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение0+

Читать онлайн

Страница 7 из 7

1

oderwaném [pojęciem] – daw. forma imiesłowu przymiotnikowego dla określenia rzeczowników r.ż i r.n. (w tym wypadku: to pojęcie). [przypis edytorski]

Do tyłu

2

oraz (daw.) – tu: także. [przypis edytorski]

Do tyłu

3

planety, który zamieszkuje – daw. forma r.m.: ten planeta. [przypis edytorski]

Do tyłu

4

zwrót – dziś: zwrot a. nawrót (powrót). [przypis edytorski]

Do tyłu

5

com w tym samym przedmiocie mówiąc o ludach germańskich, uważanych w spełnianiu dziejowego posłannictwa swego przed trzydziestu laty powiedział – zob. [Karol Libelt,] Pisma pomniejsze tom III strona 101. [przypis autorski]

Do tyłu

6

tłómaczenie a. tłomaczenie (daw.) – dziś popr. forma: tłumaczenie. [przypis edytorski]

Do tyłu

7

rządzca (daw.) – dziś popr. forma: rządca (tj. władca); por. rządzić. [przypis edytorski]

Do tyłu

8

oraz (daw.) – tu: także. [przypis edytorski]

Do tyłu

9

spruchniały (daw.) – dziś popr.: spróchniały. [przypis edytorski]

Do tyłu

10

Irydion – jeden z dwóch głównych (obok Nie-Boskiej komedii) dramatów Zygmunta Krasińskiego (1812–1859). [przypis edytorski]

Do tyłu

11

stknięcie się – dziś: zetknięcie się. [przypis edytorski]

Do tyłu

12

bitwa pod Akcjum – bitwa morska stanowiąca decydujące starcie między Oktawianem Augustem a Markiem Antoniuszem wspieranym przez siły egipskie, do której doszło 2 września 31 p.n.e.; zwycięstwo floty Oktawiana pozwoliło mu przejąć pełnię władzy w imperium rzymskim; jako pierwszy cesarz rzymski panował od 27–14 r. p.n.e. pod imieniem Imperatora Caesara Augustus, a po śmierci zaliczony został w poczet bogów. [przypis edytorski]

Do tyłu

13

gminoruchy (daw. neol.) – ruchy ludowe, rewolucje. [przypis edytorski]

Do tyłu

14

umnictwio (daw. neol.) – nauka, rozumowo-intuicyjne pojmowanie. [przypis edytorski]

Do tyłu

15

dwie mocy (daw.) – dziś popr. forma: dwie moce. [przypis edytorski]

Do tyłu

16

prowincyę Dacyą (daw.) – dziś popr. forma: prowincję Dację. [przypis edytorski]

Do tyłu

17

pod Zülpich (…) Na tych to polach, gdzie się wedle podań kronikarzy, Klodoweuszowi miał okazać znak krzyża na niebie – autor pomieszał dwa różne wydarzenia: legendarny znak krzyża na niebie (ze słowami „in hoc signo vinces”) ukazał się nie Chlodwigowi („Klodoweuszowi”) przed bitwą od Zülpich (Tolbiac) w 496, lecz Konstantynowi Wielkiemu przed zwycięstwem nad Maksencjuszem przy Moście Mulwijskim w 312. Podczas bitwy pod Zülpich Chlodwig, widząc katastrofalną sytuację, miał modlić się do Boga swojej żony i ślubować, że się nawróci i ochrzci, jeśli uniknie klęski. Po czym losy bitwy się odwróciły: zginął król Alamanów i jego wojska poszły w rozsypkę. Opowieść pochodzi od Grzegorza z Tours, który jednak nie wspomina o żadnym krzyżu na niebie, choć w podsumowaniu wydarzeń nazywa Chlodwiga „kolejnym Konstantynem”. [przypis edytorski]

Do tyłu

18

owe godło (daw.) – dziś popr. forma: owo godło. [przypis edytorski]

Do tyłu

19

in hoc signo vinces (łac.) – pod tym znakiem zwyciężysz. [przypis edytorski]

Do tyłu

20

morituri salutamus te Caesar (łac.) – pozdrawiamy cię, Cezarze, idąc na śmierć. [przypis edytorski]

Do tyłu

21

Jeżeli nas poznaki nie mylą, a wskazują na nie zewsząd mężowie, przenikający czas rozumem i natchnieniem, to nowa idea się rodzi i wstępuje w świat – zob. Ojcze Nasz Augusta Cieszkowskiego. [przypis autorski]

Do tyłu

22

przygnębienie – tu w znaczeniu: pognębienie. [przypis edytorski]

Do tyłu

23

rozwiozłość – dziś popr. forma: rozwiązłość. [przypis edytorski]

Do tyłu

24

snać a. snadź (daw.) – widocznie, prawdopodobnie. [przypis edytorski]

Do tyłu

25

moc swoję (daw.) – dziś popr. forma: moc swoją. [przypis edytorski]

Do tyłu

26

w tym roku – tj. 1869. [przypis edytorski]

Do tyłu

27

unią lubelską, któréj 300-letnia rocznica przypada (…) 11 sierpnia – właśc. unię lubelską uchwalono 28 czerwca 1569 r., 1 lipca nastąpiła wymiana dokumentów i zaprzysiężenie aktu, a 4 lipca król Polski wydał dyplom potwierdzający związek między Królestwem Polskim i Wielkim Księstwem Litewskim. [przypis edytorski]

Do tyłu

28

jednę wspólną (daw.) – dziś popr. forma: jedną wspólną. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 7 из 7

Назад167Далее

Вам также может понравиться

Страница 1 из 11

Назад1211Далее