Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Mówi się, że komedia ta pośrednio doprowadziła do skazania Sokratesa na śmierć. Jest on bowiem przedstawiony jako bezbożny nauczyciel-sofista, szkolący uczniów w sztuce wygrywania dyskusji i spraw sądowych za pomocą nieuczciwych argumentów. Taki sposób przedstawienia nowych trendów filozoficznych miał na celu obronę dawnych wzorców wychowawczych.Nie dziwi zatem, że osią akcji jest edukacja i jej smutne konsekwencje. Wieśniak Wykrętowic (Strepsiades), który popadł w długi za sprawą syna, interesującego się wyścigami konnymi, udaje się do „pomysłowni” Sokratesa, by nauczyć się sztuczek prawniczych. Gdy zostaje stamtąd wyrzucony jako niezdolny do nauki, wysyła tam syna. Ten zdobywa potrzebną wiedzę, przyswajając sobie jednocześnie niemoralne poglądy nauczyciela. Ujawniają się one, gdy nie tylko bije ojca, ale także podejmuje się udowodnić, że czyni słusznie. Zrozpaczony Wykrętowic w akcie zemsty podpala sokratejską szkołę.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение12+

Читать онлайн

Страница 30 из 31

234

gdy w zad mu wbiją rzodkiew i popiołem natrą wrzącym – tak w Atenach karano cudzołożników. [przypis tłumacza]

Do tyłu

235

z wielkich w zadku – w oryginale mowa o homoseksualistach. [przypis edytorski]

Do tyłu

236

orba – orka. [przypis edytorski]

Do tyłu

237

gwoli was (daw.) – ze względu na was. [przypis edytorski]

Do tyłu

238

żec (daw.) – palić. [przypis edytorski]

Do tyłu

239

stary-młody – tj. stary i młody księżyc, czyli zazwyczaj ostatni dzień starego miesiąca, gdy za pierwszy dzień (νουμηνία) nowego miesiąca uważano ten dzień, a raczej wieczór, kiedy ukazał się o zmroku rożek księżyca po nowiu. A zatem astronomiczny pierwszy nie zgadzał się z praktyką: na pograniczu był pewien okres czasu niestały (od jednego do trzech dni), który nazywano stary-młody, postrach dla dłużników, jako termin płatności. Zastaw złożyć musiał wierzyciel z góry, przeniósłszy do sądu w tymże okresie na koszta wyroku i egzekucji pewną sumę (maksimum 3%), którą strona wygrywająca odbierała od przeciwnika. [przypis tłumacza]

Do tyłu

240

hań (reg.) – tam. [przypis edytorski]

Do tyłu

241

Sokrates odstawia na bok wór – powszechnie twierdzą, że Sokrates nie brał żadnego wynagrodzenia od swych uczniów: Arystofanes każe mu brać zapłatę. W każdym razie mamy pewno poszlaki, że Arystofanes i tego zarzutu na wiatr nie wypowiadał, gdyż są tradycje, iż Sokrates korzystał z usług pieniężnych swych uczniów. Plutarch opowiada, że Kryton pożyczył mu 70 min, tj. 7000 koron (Arist., I [red. WL: Plutarch, Żywoty sławnych mężów. Arystydes]). Podług Aristoksenosa (Diogenes Laertios, II, 20) żył Sokrates ze składek „które sam na swą korzyść zarządzał pomiędzy uczniami”. Sokrates był biedny, obarczony rodziną, na wyżywienie której trzeba było w czasach niesłychanej drożyzny łożyć niemało: datki rządu nie wystarczały. (Ed. Meyer IV, 3, 440 Geschichte des Altertums). Stąd owe składki. [przypis tłumacza]

Do tyłu

242

kresy – granica. [przypis edytorski]

Do tyłu

243

knut – rodzaj bata. [przypis edytorski]

Do tyłu

244

„Dzieciątko moje, synu, przybywaj…” – prawie dosłowna parodia z Hekaby Eurypidesa w. 172. [przypis tłumacza]

Do tyłu

245

„Teraz więc ratuj, gdyś to ty mnie zgubił!” – cytat z Telefa Eurypidesa. [przypis tłumacza]

Do tyłu

246

oskarżeni dobrowolnie, sami – tj. bez sądu, prywatnie. Odrzykoń zaczepia wyrażenie „stary-młody”, dowodząc, że oznacza dwa osobne dni, a zatem skarga ma błąd formalny, gdyż termin sądowy musi być ściśle określony. Rozumowanie całkiem trafne i typowo sofistyczne: trudność leży tylko w dowodzie, że „stary-młody” to dwa dni, nie jeden: w każdym razie ojca przekonał w zupełności. [przypis tłumacza]

Do tyłu

247

pierwszego masz (…) lament – tj. egzekucje i grabież. [przypis tłumacza]

Do tyłu

248

przecz (daw.) – dlaczego. [przypis edytorski]

Do tyłu

249

lichwiarz Amynias – Leeuwen przedstawia Amyniasa jako efeba i przyjaciela Odrzykonia, wbrew temu idę za Kockiem, Teufflem i Blaydesem (1890 r. Nubes) i zachowuję Amyniasowi charakter lichwiarza, jak go niewątpliwie pomyślał i stworzył Arystofanes. [przypis tłumacza]

Do tyłu

250

Któż to tak jęczy? Może który z (…) nieboraków Karkina… – Karkinos, stary poeta tragiczny sprzed Ajschylosa, chwalony przez helleńskich dramaturgów; nie pozostało jednak nic z jego dzieł. Miał trzech synów, również tragików, ale bardzo lichych, których współczesna komedia często wyszydza: są to Ksenokles, Ksenotinos i Ksenarchos.Poetyczny lichwiarz Amynias szpikuje swe zdania frazesami z dramatu Ksenoklesa Alkmena. [przypis tłumacza]

Do tyłu

251

„O srogie bóstwa! (…) Losie mych koni! O Pallas, ma zgubo!” – Z napuszonego dramatu Ksenoklesa pt. Alkmena. Lykymnios, brat Alkmeny, przyjaciel Heraklesa, zginął wskutek nieostrożnej jazdy na rydwanie Tlepolema, syna Heraklesa. [przypis tłumacza]

Do tyłu

252

Hermes (mit. gr.) – bóg kupców i złodziei, posłaniec bogów. [przypis edytorski]

Do tyłu

253

czy Zeus zawsze każdym razem nowy deszcz zsyła, czy też (…) wodę tę samą z powrotem? – jedna z kwestii, które roztrząsali sofiści. [przypis tłumacza]

Do tyłu

254

Morze (…) choć do niego wpada rzek mnóstwo, nigdy nie staje się większe – również jedno z powszechnie omawianych zagadnień: p. Lucretius [red. WL: Lukrecjusz, O naturze wszechrzeczy (De rerum natura)], VI, 607. [przypis tłumacza]

Do tyłu

255

zawdy (daw.) – zawsze. [przypis edytorski]

Do tyłu

256

Biję ojca! – podług praw attyckich za pobicie ojca groziła banicja mniejsza: w każdym razie kara bardzo surowa. [przypis tłumacza]

Do tyłu

257

Tamtego (…) w tym wina – Sokratesa. [przypis tłumacza]

Do tyłu

258

Symonides z Keos (ok. 556–468 p.n.e.) – poeta grecki, znany jako autor trenów i smutnych elegii. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 30 из 31

Вам также может понравиться