Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela to nowela autorstwa Henryka Sienkiewicza, wydana po raz pierwszy w 1880 roku. To opowieść poznańskiego nauczyciela o jednym z uczniów, dla którego był prywatnym korepetytorem, Michasiu.Michaś był chłopcem przeciętnie zdolnym, ale bardzo wytrwałym i sumiennym. W obawie przed zmartwieniem ukochanej, chorej matki, Michał uczył się dniami i nocami, brakowało mu jednak przede wszystkim umiejętności „wyjęzyczenia się” w surowym środowisku szkolnym. Historia Michasia to pretekst do krytyki metod nauczania w szkołach zaboru pruskiego – ogromu materiału zadawanego na pamięć, szykan z powodu słabszej znajomości wykładowego języka niemieckiego, surowej dyscypliny. Nauczyciel reprezentuje stanowisko pozytywistycznego idealisty, jego postawa promuje inne metody dydaktyczne, pełne zrozumienia oraz przekazywanie przydatnej wiedzy.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение0+
Темы
повести

Читать онлайн

Страница 7 из 7

21

participium (łac.) – imiesłów. [przypis edytorski]

Do tyłu

22

obu rękoma – dziś popr. forma N.lm: obiema rękoma a. rękami. [przypis edytorski]

Do tyłu

23

lubo (daw.) – choć, chociaż. [przypis edytorski]

Do tyłu

24

kontent – zadowolony [przypis edytorski]

Do tyłu

25

więcem nie mógł – konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: więc nie mogłem. [przypis edytorski]

Do tyłu

26

coniunctivus (łac.) – tryb warunkowy. [przypis edytorski]

Do tyłu

27

amem, ames, amet, amemus, ametis (łac.) – kochałbym, kochałbyś, kochałby, kochalibyśmy, kochalibyście. [przypis edytorski]

Do tyłu

28

kwef (daw.) – tu: nakrycie głowy noszone przez starsze kobiety i wdowy. [przypis edytorski]

Do tyłu

29

maligna – wysoka gorączka połączona z zaburzeniami świadomości i majaczeniem. [przypis edytorski]

Do tyłu

30

duma – tu: utwór epicko-liryczny osnuty wokół wydarzeń historycznych i opiewający zwykle słynną postać; duma zawiera motywy balladowe, charakterystyczny jest dla niej nastrój elegijny; gatunek wywodzi się z średniowiecznego gatunku pieśni wyrażającej żal po rycerzu. [przypis edytorski]

Do tyłu

31

duma o Żółkiewskim ze Śpiewów Niemcewicza – Duma o Żółkiewskim z cyklu Śpiewów historycznych (wyd. 1816) Juliana Ursyna Niemcewicza (1757–1841), skomponowanych w celach dydaktycznych, przedstawiających wyidealizowaną wizję historii Polski, opublikowanych dla większej atrakcyjności „z muzyką i rycinami” i będących rodzajem podręcznika historii do recytowania lub śpiewania. [przypis edytorski]

Do tyłu

32

Deus meus (…) inimicus (łac.) – Boże mój, Boże mój, dlaczego mnie odtrąciłeś i dlaczego chodzę smutny, gdy trapi mnie (dosł. powalił mnie) nieprzyjaciel; kontaminacja pierwszego wersetu Psalmu 22, którego słowa miały wg Ewangelii Mateusza być ostatnimi wypowiedzianymi przez Jezusa przed śmiercią (Mt 27, 46) oraz wersetu 10 z Psalmu 41 i 42 (w tradycji chrześcijańskiej połączonych ze sobą) z Księgi Drugiej Psalmów Dawidowych. [przypis edytorski]

Do tyłu

33

wołać Loli i matki – daw. składnia z D.; dziś popr. z B.: wołać Lolę i matkę. [przypis edytorski]

Do tyłu

34

katafalk – podwyższenie, na którym stoi trumna podczas uroczystości pogrzebowych. [przypis edytorski]

Do tyłu

35

heblowiny – wióry. [przypis edytorski]

Do tyłu

36

Herr Inspektor (niem.) – pan inspektor. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 7 из 7

Назад167Далее

Вам также может понравиться

Страница 1 из 51

Назад1251Далее