Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Pamiętnik egotysty to druga z powieści Stendhala o charakterze autobiograficznym – po Życiu Henryka Brulard. Została opublikowana w 1892 roku.Dotyczy życia Stendhala w Paryżu w latach 1821–1830. Opisuje różne relacje z ludźmi – zarówno towarzyskie, jak i z kobietami. Opowiada także o swojej podróży do Anglii, w celu zobaczenia sztuk Szekspira, którego uznaje za jedną z najważniejszych osób w życiu. Powieść nie została ukończona i opublikowano ją wiele lat po śmieci autora.Marie-Henri Beyle, piszący pod pseudonimem Stendhal, to jeden z najsłynniejszych francuskich pisarzy początku XIX wieku. Był prekursorem realizmu w literaturze – uważał, że zostanie zrozumiany dopiero przez przyszłe pokolenia. Sformułował koncepcję powieści-zwierciadła.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение0+

Читать онлайн

Страница 38 из 39

326

4 lipca 1832. Pierwsze upały. [przypis autorski]

Do tyłu

327

O wpół do drugiej upał odbiera mi zdolność myślenia. [przypis autorski]

Do tyłu

328

Życiorys pana Beyle przez niego samego – są to dwa autobiograficzne szkice samego Stendhala, zwykle traktowane jako uzupełnienie do Pamiętnika egotysty. Datuje się je na r. 1822 oraz 1837; wiadomo, że zawierają pewne nieścisłości. [przypis edytorski]

Do tyłu

329

pognał do Paryża za kobietą, którą kochał – była to Wiktoryna Mounier. [przypis edytorski]

Do tyłu

330

za aktorką – Melanią Guilbert. [przypis edytorski]

Do tyłu

331

Kant, Immanuel (1724–1804) – niemiecki filozof, profesor logiki i metafizyki na Uniwersytecie Królewieckim. [przypis edytorski]

Do tyłu

332

Fichte, Johann Gottlieb (1762–1814) – filozof niemiecki, obok Hegla i Schellinga jeden z najważniejszych przedstawicieli idealizmu niemieckiego. [przypis edytorski]

Do tyłu

333

wielkiego człowieka o podobnym nazwisku – być może chodzi o Roberta Devereux (kochanka królowej Anglii, Elżbiety I). [przypis edytorski]

Do tyłu

334

de Blacas, Pierre Louis Jean Casimir de (1771–1839) – francuski dyplomata z okresu restauracji monarchii. [przypis edytorski]

Do tyłu

335

Beugnot, Jacques Claude (1761–1835) – polityk francuski. [przypis edytorski]

Do tyłu

336

karbonariusz – członek tajnego stowarzyszenia rewolucyjnego skierowanego przeciw absolutyzmowi w Europie (I poł. XIX w.). [przypis edytorski]

Do tyłu

337

trzystustronicowy opis podróży po Włoszech – Rzym, Neapol i Florencja w 1817. [przypis edytorski]

Do tyłu

338

oddaje swój głos (…) panu Henrykowi Grégoire – bp Henri Grégoire, podczas rewolucji złożył przysięgę na konstytucję cywilną kleru, w 1820 r. wszedł do Izby Deputowanych z okręgu Izery; Stendhal oddał wówczas na niego swój głos. [przypis edytorski]

Do tyłu

339

Akt dodatkowy odjął mu wszelki żal – Akt dodatkowy do konstytucyj Cesarstwa, wydany przez Napoleona w 1815 r. [przypis edytorski]

Do tyłu

340

Wolter – właśc. François-Marie Arouet (1694–1778), francuski filozof, publicysta i wolnomyśliciel. [przypis edytorski]

Do tyłu

341

Madame de Staël – właśc. Anne-Louise Germaine Necker (1766–1817), francuska publicystka i powieściopisarka, propagatorka pojęcia Romantyzmu, przeciwniczka polityczna Napoleona wydalona przez niego z kraju. [przypis edytorski]

Do tyłu

342

Do rąk pana Ludwika Crozet, inżyniera dróg i mostów w Grenobli (dep. Izery), albo, if dead [ang. gdyby już nie żył; Red. WL.], pana de Mareste w Paryżu, Hotel Brukselski, ul. Richelieu nr 45 (life of Dominik) [ang. życie Dominika; Red. WL.]. [przypis autorski]

Do tyłu

343

Delfinat – region w południowo-wschodniej Francji. [przypis edytorski]

Do tyłu

344

rzucał z dachów dachówki na żołnierzy – por. z innym dziełem Stendhala pt. Życie Henryka Brulard, s. 492. [przypis edytorski]

Do tyłu

345

klika – mała grupa osób związana ze sobą emocjonalnie. [przypis edytorski]

Do tyłu

346

O Rus, quando ego te aspiciam – cytat z Satyr Horacego: „Kiedyż cię, wsi, zobaczę!”. Ciekawa jest użyta tu gra słów: rus (wieś) wymawia się po francusku jak Russe – Rosjanin. [przypis edytorski]

Do tyłu

347

18 Brumaire'a – data zapisana według kalendarza Rewolucji Francuskiej; chodzi o 2 grudnia 1851, kiedy to Ludwik Napoleon Bonaparte (późniejszy Napoleon III) dokonał zamachu stanu. [przypis edytorski]

Do tyłu

348

Napoleon – mowa o późniejszym Napoleonie III. [przypis edytorski]

Do tyłu

349

Odwiedzał (…) panią A… – być może autor ma na myśli już wcześniej wspominaną w Pamiętniku Aleksandrę Daru. [przypis edytorski]

Do tyłu

350

w rodzaj konspiracji na rzecz generała Moreau – rywala Napoleona. [przypis edytorski]

Do tyłu

351

Bossuet, Jacques-Bénigne (1627–1704) – francuski kaznodzieja, teolog i biskup. [przypis edytorski]

Do tyłu

352

La Fontaine, Jean de (1621–1695) – przedstawiciel francuskiego klasycyzmu, do dziś znany jako autor bajek zwierzęcych. [przypis edytorski]

Do tyłu

353

Corneille, Pierre (1606–1684) – fr. dramatopisarz, zwany ojcem tragedii francuskiej, doprowadził do odrodzenia teatru i przywrócenia antycznej zasady trzech jedności; jego największe dzieła to Cyd (1636) i Andromeda (1650). [przypis edytorski]

Do tyłu

354

Monteskiusz – Montesquieu, Charles Louis (1689–1755), francuski filozof i pisarz, teoretyk prawa. [przypis edytorski]

Do tyłu

355

bitwa pod Jeną – stoczona 14 października 1806, Napoleon Bonaparte rozbił w niej siły pruskie. [przypis edytorski]

Do tyłu

356

zaczął pisać historię wojny sukcesyjnej hiszpańskiej – esej historyczny, który nie został dokończony. [przypis edytorski]

Do tyłu

357

W 1821 stracił ojca – tak naprawdę był to rok 1819. [przypis edytorski]

Do tyłu

358

von Metternich – właśc. Klemens Wentzel Lothar Nepomuk, książę von Metternich-Winneburg (1773–1859) – austriacki dyplomata i konserwatywny polityk. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 38 из 39

Вам также может понравиться

Страница 1 из 11

Назад1211Далее