Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Młody Francuz René, szukając ukojenia swoich smutków,przybywa do kolonii w Luizjanie i zamieszkuje wśródokolicznych Indian. Po latach nalegań, opowiada dwómmentorom, staremu wodzowi Szaktasowi i mądremu księdzuSuel, historię swojego nieszczęścia, które skłoniło godo porzucenia ojczyzny.Chateaubriand, czerpiąc z własnych doświadczeń, przedstawiaprzeżycia wrażliwego młodego człowieka, który zatraca sensżycia, pogrążając się w melancholii.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение12+

Читать онлайн

Страница 9 из 11

Wstrząśnięty tymi słowy, René podniósł z łona Szaktasa zawstydzoną głowę. Ślepy sachem uśmiechnął się; ten uśmiech ust, który nie kojarzył się już z uśmiechem oczu, miał coś tajemniczego i niebiańskiego.

– Synu mój – rzekł sędziwy kochanek Atali – surowo przemawia nasz ojciec; daje naukę starcowi i młodzieńcowi; i ma słuszność. Tak, trzeba, abyś się wyrzekł tego osobliwego życia pełnego samych zgryzot; szczęście znajduje się jeno na powszechnych drogach.

Jednego dnia Meszasebe, dość blisko jeszcze źródła, sprzykrzyła sobie, iż jest jeno przejrzystym strumieniem. Zażądała śniegu od gór, wód od strumieni, deszczów od burz, wystąpiła z koryta, pustosząc urocze wybrzeża. Dumna rzeka czuła się zrazu szczęśliwa swą potęgą; ale widząc, że wszystko zmienia się w pustynię na jej drodze, że płynie opuszczona w swej samotności, że wody jej są zawsze mętne, pożałowała skromnego łożyska, które wyżłobiła jej natura, pożałowała ptaków, kwiatów, drzew i strumieni, niegdyś skromnych towarzyszy jej cichego biegu.

Szaktas zamilkł; słychać było jeno głos flaminga, który ukryty w nadbrzeżnych trzcinach zwiastował na południe burzę. Trzej przyjaciele skierowali się do swych chat. René szedł w milczeniu między misjonarzem, zatopionym w modlitwie, i ślepym sachemem, który szukał drogi. Powiadają, iż naglony przez obu starców powrócił do małżonki, ale nie znalazł przy niej szczęścia. Zginął niedługo później wraz z Szaktasem i ojcem Suel, podczas rzezi Francuzów i Naczezów w Luizjanie68. Pokazują jeszcze kamień, na którym zwykł był siadać o zachodzie słońca.

1

Naczezi – plemię Indian Ameryki Północnej, jedno z większych plemion mieszkających na południu rzeki Missisipi. Wyróżniali się złożonym systemem wodzostwa oraz podziałem na szlachetnie urodzonych i zwykłych członków plemienia. [przypis edytorski]

Do tyłu

2

gród Rozalii – kolonia francuska u Naczezów. [przypis autorski]

Do tyłu

3

sachem – wódz indiański w Ameryce Płn.; przywódca plemienny. [przypis edytorski]

Do tyłu

4

Od czasu polowania na bobry, kiedy to ślepy sachem opowiedział Renému swoje przygody – co opisuje opowiadanie Atala. [przypis edytorski]

Do tyłu

5

wszelako (daw.) – jednak. [przypis edytorski]

Do tyłu

6

Luizjana – rejon geogr. w Ameryce Płn., nazwany na cześć króla Francji Ludwika XIV (fr. Louis), obejmujący większość dorzecza Missisipi: tereny na południe od Wielkich Jezior aż do Zatoki Meksykańskiej, pomiędzy Appalachami na wschodzie a Górami Skalistymi na zachodzie; od 1682 do 1762 terytoria Luizjany znajdowały się pod kontrolą francuską. [przypis edytorski]

Do tyłu

7

uchylając się naleganiom – uchylając się od spełnienia ponawianych próśb. [przypis edytorski]

Do tyłu

8

tedy (daw.) – zatem, więc. [przypis edytorski]

Do tyłu

9

miesiąc, który dzicy nazywają Księżycem Kwiatów – maj. [przypis edytorski]

Do tyłu

10

sassafras a. sasafras – aromatyczne, wiecznie zielone drzewo z rodziny wawrzynowatych, występujące we wsch. części Ameryki Płn. [przypis edytorski]

Do tyłu

11

Meszasebe – rzeka Missisipi, w oryg. fr. Meschacebé, co autor w opowiadaniu Atala opatrzył przypisem: „prawdziwa nazwa Mississippi lub Meschassipi”. [przypis edytorski]

Do tyłu

12

ulów pszczelnych – dziś popr.: uli pszczelich. [przypis edytorski]

Do tyłu

13

Appalachy – góry we wsch. części Ameryki Płn. [przypis edytorski]

Do tyłu

14

luby (daw.) – miły, przyjemny, kochany. [przypis edytorski]

Do tyłu

15

drapać się – tu daw.: wdrapywać się. [przypis edytorski]

Do tyłu

16

dziecięctwo (daw.) – dzieciństwo. [przypis edytorski]

Do tyłu

17

umknąć życie swoje kaprysom losu – uciec w swoim życiu od kaprysów losu. [przypis edytorski]

Do tyłu

18

arkada – element architektoniczny składający się z dwóch podpór (filarów, kolumn) połączonych od góry łukiem. [przypis edytorski]

Do tyłu

19

poglądać (daw.) – spoglądać, patrzeć. [przypis edytorski]

Do tyłu

20

nie mogłem obronić się (…) refleksji – nie mogłem obronić się przed refleksją. [przypis edytorski]

Do tyłu

21

zaczem (daw.) – po czym, następnie. [przypis edytorski]

Do tyłu

22

pustynia – daw. każde pustkowie, gdzie nie mieszkają ludzie. [przypis edytorski]

Do tyłu

23

geniusz – tu: duch opiekuńczy. [przypis edytorski]

Do tyłu

24

jeno (daw.) – tylko. [przypis edytorski]

Do tyłu

25

w wielkim mieście (…) posąg, który wskazywał palcem miejsce wsławione ofiarą – w Londynie, za Whitehall, posąg Karola II. [Autor ma na myśli, że figura Karola II wskazuje na miejsce egzekucji jego ojca, króla Karola I Stuarta, obalonego przez poddanych i w 1649 ściętego za zdradę. W rzeczywistości posąg nie przedstawia Karola II, lecz jego brata i następcę, Jakuba II, obalonego podczas tzw. chwalebnej rewolucji (1688–89) ostatniego katolickiego króla Anglii i ostatniego króla, który rządził w sposób absolutny. Obecnie ten zabytek znajduje się na placu Trafalgar; red. WL]. [przypis autorski]

Do tyłu

Страница 9 из 11

Вам также может понравиться

Страница 1 из 11

Назад1211Далее