Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Główny bohater przyjeżdża w malownicze okolice Krosna, gdzie w pobliżu znajduje się tajemniczy zamek.Jest on owiany legendą, podobnie jak niejaki pan Machnicki, były mieszkaniec zamku, który cały czas z sentymentem go odwiedza. Mężczyzna postanawia poznać niesamowitą historię zamku oraz Machnickiego, który w najbliższej okolicy uchodzi za szaleńca. Powieść Król Zamczyska została napisana w 1842 roku przez Seweryna Goszczyńskiego. Autor przedstawił w utworze nie tylko niesamowitą historię, ale także odniósł się do rzeczywistości politycznej Polski XIX wieku. Na kartach powieści przewijają się mniej lub bardziej ukryte wątki związane z powstaniem listopadowym, sytuacją porozbiorową, a także motywy mesjanistyczne. Odrzykoński zamek postrzegany jest jako alegoria Polski, choć już podupadły, wciąż owiany chwałą.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение0+

Читать онлайн

Страница 34 из 35

94

miałżeby to być – czyżby to miał być. [przypis edytorski]

Do tyłu

95

marzyłem – w pierwodruku: mrzyłem. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

96

widzieć nie mogłem – trzeba dla usunięcia sprzeczności domyślać się słówka „naprawdę”: Widzieć naprawdę nie mogłem. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

97

przy sposobności – w pierwodr. zapewne omyłka druku: przy spokojności. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

98

napadniony (daw.) – napadnięty. [przypis edytorski]

Do tyłu

99

opierał się – w pierwodruku brak słów: opierał się. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

100

w moim państwie – odnosi się to niewątpliwie do ostatniego konorowanego króla polskiego, Stanisława Augusta. Machnicki powiada zaraz potem o nim, że był podobny strojem do Stańczyka, chcąc zapewne w ten sposób napiętnować jego strój cudzoziemski, francuski, niepodobny do narodowego stroju dawniejszych królów polskich. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

101

ukorzeniu – w wydaniu z r. 1870: upokorzeniu. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

102

puścizna (daw.) – spuścizna. [przypis edytorski]

Do tyłu

103

ręce uzbrajam tą miotełką mojej łaźni – według podania historycznego, zawartego w Kronice tzw. Galla-anonima, Bolesław Chrobry sam karał swoich wielmożów w łaźni rózgami. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

104

rozprawami kongresowymi – tak jest w wydaniu z r. 1870. W pierwodruku wydrukowano tylko: Cały świat był zajęty rozprawami. Stało się to zapewne wskutek wymagań cenzury poznańskiej. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

105

jak żeby – jak gdyby. [przypis edytorski]

Do tyłu

106

możeż (daw.) – czyż może. [przypis edytorski]

Do tyłu

107

gdy je matka pieści – w pierwodruku: co matkę pieści. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

108

wiedzieć (reg.) – tu: znać. [przypis edytorski]

Do tyłu

109

przydłużej – dłużej; dość długo. [przypis edytorski]

Do tyłu

110

jak żeby – jak gdyby. [przypis edytorski]

Do tyłu

111

połozy – groźne węże, potwornej długości, które według ludowych wyobrażeń lęgły się na stepach ukraińskich. Mówi o nich Trembecki w początkowych wierszach Zofjówki: „a trawa bez kosy – Pokrewne Pytonowi mnożyła połosy”. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

112

dwa dni trwała – jest to alegoryczne przedstawienie ostatnich walk w Warszawie 6 i 7 września 1831 r. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

113

ukłaść (daw.) – ułożyć. [przypis edytorski]

Do tyłu

114

więcej zyskasz, jak straciłeś – Patrz we Wstępie rozdział: Geneza Króla Zamczyska. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

115

przechód (daw.) – przejście. [przypis edytorski]

Do tyłu

116

żebyście – tu: gdybyście. [przypis edytorski]

Do tyłu

117

spółczucie (daw.) – współczucie. [przypis edytorski]

Do tyłu

118

gumno – część gospodarstwa wiejskiego przeznaczona na młócenie zboża lub na budynki gospodarcze. [przypis edytorski]

Do tyłu

119

huknienie (daw.) – huknięcie. [przypis edytorski]

Do tyłu

120

rzęsny (daw.) – tu: obfity, rzęsisty. [przypis edytorski]

Do tyłu

121

nieśmiertelny król – w pierwodruku czytamy tylko: powstałby jeden ogromny, nieśmiertelny król. W wydaniu z roku 1870 Goszczyński, chcąc rozwiązać zagadkę zawartą w tym powiedzeniu Machnickiego, do wyrazu „król” dodaje słowo: miliony, mając naturalnie na myśli wszechwładztwo ludu polskiego. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

122

śmieją – w wyd. z r. 1870: co się dzisiaj ze mnie tak naśmiewają, poczem bezpośrednio: ubiorą się sami itd. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

123

ciało jego umarło – porównanie narodu polskiego do Chrystusa, który umarł i zmartwychwstał, jest tu niewątpliwie echem ostatnich ustępów Ksiąg Narodu Polskiego, tych mianowicie: „I umęczono Naród Polski, i złożono w grobie, a królowie wykrzyknęli: zabiliśmy i pochowaliśmy wolność.” „A wykrzyknęli głupio…” „Bo Naród Polski nie umarł; ciało jego leży w grobie, a dusza jego zstąpiła z ziemi, to jest z życia publicznego, do otchłani, to jest do życia domowego ludów cierpiących niewolę…” „A trzeciego dnia dusza wróci do ciała i Naród zmartwychwstanie, i uwolni wszystkie ludy Europy z niewoli.” „I przeszło już dni dwa; jeden dzień zaszedł z pierwszym wzięciem Warszawy, a drugi dzień zaszedł z drugiem wzięciem Warszawy, a trzeci dzień wnidzie, ale nie zajdzie”. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

124

pojrzeć (daw.) – spojrzeć. [przypis edytorski]

Do tyłu

125

jak żebym – jak gdybym. [przypis edytorski]

Do tyłu

126

z pośrodka (daw.) – spomiędzy. [przypis edytorski]

Do tyłu

127

nadziemskość – nieziemskość. [przypis edytorski]

Do tyłu

128

zobaczymy – w pierwodruku: zobaczemy. [przypis redakcyjny]

Do tyłu

129

Wstęp – autorem Wstępu jest historyk literatury Józef Tretiak (1841–1923), profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. [przypis edytorski]

Do tyłu

130

księciu – w źródle: X. [przypis edytorski]

Do tyłu

131

Russo (daw.) – właśc. Jean-Jacques Rousseau (1712–1778). [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 34 из 35

Вам также может понравиться

Страница 1 из 11

Назад1211Далее