W mgnieniu oka pokryła się wyżyna tą dziwną, fantastyczną padliną. Zanim ojciec dobiegł do miejsca rzezi, cały ten świetny ród ptasi już leżał martwy, rozciągnięty na skałach.

Teraz dopiero, z bliska, mógł ojciec obserwować całą lichotę tej zubożałej generacji, całą śmieszność tej tandetnej anatomii.

Były to ogromne wiechcie piór, wypchane byle jak starym ścierwem. U wielu nie można było wyróżnić głowy, gdyż pałkowata ta część ciała nie nosiła żadnych znamion duszy. Niektóre pokryte były kudłatą, zlepioną sierścią, jak żubry, i śmierdziały wstrętnie. Inne przypominały garbate, łyse, zdechłe wielbłądy. Inne wreszcie były najwidoczniej z pewnego rodzaju papieru, puste w środku, a świetnie kolorowe na zewnątrz. Niektóre okazywały się z bliska niczym innym, jak wielkimi pawimi ogonami, kolorowymi wachlarzami, w które niepojętym sposobem tchnięto jakiś pozór życia.

Widziałem smutny powrót mego ojca. Sztuczny dzień zabarwiał się już powoli kolorami zwyczajnego poranka. W spustoszałym sklepie najwyższe półki syciły się barwami rannego nieba. Wśród fragmentów zgasłego pejzażu, wśród zburzonych kulis nocnej scenerii – ojciec widział wstających ze snu subiektów. Podnosili się spomiędzy bali sukna i ziewali do słońca. W kuchni, na piętrze, Adela, ciepła od snu ze zmierzwionymi włosami, mełła kawę na młynku, przyciskając go do białej piersi, od której ziarna nabierały blasku gorąca. Kot mył się w słońcu.

1

kaczany – kolba kukurydzy a. głąb kapusty. [przypis edytorski]

Do tyłu

2

apokryfy – niekanoniczne opowieści o świętych i postaciach biblijnych a. księgi niewłączone do kanonu biblijnego. [przypis edytorski]

Do tyłu

3

palimpsest – wielokrotnie zapisywany i wycierany papirus, z którego zazwyczaj można odczytać fragmenty więcej niż jednego tekstu. [przypis edytorski]

Do tyłu

4

kontuar – lada sklepowa. [przypis edytorski]

Do tyłu

5

registratura – zbiór dokumentów urzędu lub kancelarii. [przypis edytorski]

Do tyłu

6

apoteoza – uwielbienie a. ubóstwienie. [przypis edytorski]

Do tyłu

7

sukno – ciężki wełniany materiał. [przypis edytorski]

Do tyłu

8

szewiot – rodzaj wełnianej tkaniny. [przypis edytorski]

Do tyłu

9

aksamit – miękka, krótko strzyżona tkanina. [przypis edytorski]

Do tyłu

10

kort – rodzaj wełnianej tkaniny. [przypis edytorski]

Do tyłu

11

spichlerz – magazyn do przechowywania zboża. [przypis edytorski]

Do tyłu

12

lamus – magazyn staroci. [przypis edytorski]

Do tyłu

13

pilśń – mocno zbity materiał wełniany. [przypis edytorski]

Do tyłu

14

subiekt (daw.) – sprzedawca w sklepie. [przypis edytorski]

Do tyłu

15

sangwin – brunatny odcień czerwieni przypominający kolor krwi (łac. sanguis). [przypis edytorski]

Do tyłu

16

sepia – barwnik ciemnobrunatny. [przypis edytorski]

Do tyłu

17

arsenał – dosł. magazyn broni, tu przen.: bogate zbiory. [przypis edytorski]

Do tyłu

18

febra – tu: wysoka gorączka. [przypis edytorski]

Do tyłu

19

cukry – dziś: cukierki. [przypis edytorski]

Do tyłu

20

cynfolia – cienka folia z walcowanej cyny, materiał ozdobny. [przypis edytorski]

Do tyłu

21

andrut – typ wafelka. [przypis edytorski]

Do tyłu

22

wiszary (poet.) – urwiska a. roślinność czepiająca się kamieni. [przypis edytorski]

Do tyłu

23

szaniec – ziemne umocnienie obronne. [przypis edytorski]

Do tyłu

24

jąć (daw.) – zacząć. [przypis edytorski]

Do tyłu

25

domino – rodzaj płaszcza z kapturem. [przypis edytorski]

Do tyłu

26

bant – tu: wspornik zwiększający wytrzymałość półek. [przypis edytorski]

Do tyłu

27

gawiedź – bezmyślny i natrętny tłum. [przypis edytorski]

Do tyłu

28

bekiesza – rodzaj podszytego futrem męskiego płaszcza. [przypis edytorski]

Do tyłu

29

chałat – długie, luźne okrycie, element tradycyjnego stroju żydowskiego w Europie wschodniej. [przypis edytorski]

Do tyłu

30

kołpak – wysoka futrzana czapka w kształcie stożka. [przypis edytorski]

Do tyłu

31

Wielkie Zgromadzenie – rada żydowska utworzona w V w. p.n.e. po powrocie z wygnania babilońskiego. [przypis edytorski]

Do tyłu

32

poliszynel – postać z komedii dell’arte. W wielkiej tajemnicy opowiada publiczności sekrety pozostałych postaci, nieświadomy tego, że widzowie i tak zdążyli się już o nich dowiedzieć. Stąd powiedzenie „tajemnica poliszynela”. [przypis edytorski]

Do tyłu

33

arlekin – postać z komedii dell'arte. Sprytny sługa, który oszukuje swojego pana na wiele przemyślnych sposobów, zawsze uwikłany w wątek romansowy. [przypis edytorski]

Do tyłu