Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Dzięki powieści Dzieje grzechu Stefan Żeromski zasłużył sobie (w pewnych kręgach) na miano pisarza pornograficznego. Wstrząs wywołała szczerość w szczegółowym ukazaniu losów dziewczyny, którą pierwsza miłość – gorąca i silna mocą właściwej sobie największej wzniosłości – prowadzi z porządnego, drobnomieszczańskiego, niezamożnego domu, przez upokorzenie, nędzę i zbrodnię, na dno upadku. Przy tym, o zgrozo, w opowieści tej wskazuje się dobitnie na społeczną i czysto ekonomiczną genezę tzw. „grzechu”.Kto zawinił? Kto był pierwszym kamykiem w lawinie nieszczęść i krzywd? Kto mógł zatrzymać jej bieg? Może szef, gdyby nie był tępym formalistą i zgodził się na urlop? Może matka, gdyby nie przyjęła konwencjonalnej roli strażniczki patriarchatu, ale potrafiła zachować się po prostu jak człowiek? Może księża, będący trybikami w machinie kościelnej, która produkuje rozwody, gdy włożyć do niej wielkie pieniędzy, a nie gdy decyzja o rozwodzie mogłaby zapobiec wielkiemu nieszczęściu?Powieść powstawała w latach 1906–1907, wydawana była początkowo w odcinkach w „Nowej Gazecie”, w wersji książkowej ukazała się w 1908 roku. Stanowi ważne pokłosie doby rewolucji 1905 roku (Żeromski był żarliwym socjalistą, choć niezwiązanym bezpośrednio z żadną partią). Niejako przy okazji, towarzysząc Ewie w Warszawie i na prowincji, w europejskich wojażach, od Nicei i Monte Carlo, przez Korsykę, Genewę, Paryż i Wiedeń, narracja ukazuje niezwykle wyraziście szeroką perspektywę społeczną, różne sposoby zdobywania i wydawania pieniędzy, wszelkie wreszcie odcienie podłości, przemocy, zła, ale i iskry wzniosłości, poświęcenia dla innych, projekty reform. Dlatego można widzieć w Ewie nie tylko jawnogrzesznicę o złotym sercu (nieco w typie bohaterek Dostojewskiego), ale też ucieleśnienie i konkretyzację wszystkich tych problemów, z którymi zdaniem Żeromskiego zmierzyć się musi polskie społeczeństwo, a w przyszłości odrodzone państwo polskie.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение0+

Читать онлайн

Страница 3 из 8

1

pniów – dziś popr. forma D.lm: pni. [przypis edytorski]

Do tyłu

2

zdrowymi, prześlicznymi kroki – daw. składnia; dziś popr. forma N.lm: (…) krokami. [przypis edytorski]

Do tyłu

3

na gniado – na kolor ciemnobrązowy; wyrażenie utworzone od nazwy maści konia o sierści brązowej, lecz z czarną grzywą, ogonem i dolnymi częściami kończyn. [przypis edytorski]

Do tyłu

4

obiedwie – dziś: obydwie. [przypis edytorski]

Do tyłu

5

pierzchnęły – dziś popr.: pierzchły. [przypis edytorski]

Do tyłu

6

Choix des monuments primitifs de l'Eglise (fr.) – wybór pamiątek (pomników) początków Kościoła. [przypis edytorski]

Do tyłu

7

De la conduite prescrite aux viérges (fr.) – o przepisowym prowadzeniu się dziewic. [przypis edytorski]

Do tyłu

8

ma foi (fr.) – doprawdy, dalibóg, słowo daję. [przypis edytorski]

Do tyłu

9

mię – daw. forma zaimka, co do zasady występująca w pozycji nieakcentowanej w zdaniu; w pozycji akcentowanej zastępowana formą mnie, analogicznie do form cię/ciebie. [przypis edytorski]

Do tyłu

10

prostracja – wycieńczenie psychiczne. [przypis edytorski]

Do tyłu

11

mówił (…) słowy (daw.) – dziś popr. forma N.lm: słowami. [przypis edytorski]

Do tyłu

12

Panthèon littéraire (fr.) – panteon literacki, tj. zbiór najważniejszych dzieł (tu: ulubionych). [przypis edytorski]

Do tyłu

13

szeptają – dziś popr. forma: szepczą. [przypis edytorski]

Do tyłu

14

zwojami, skręty, kłęby pędzącą – dziś popr. forma N.lm: (…) skrętami, kłębami (…). [przypis edytorski]

Do tyłu

15

ongi – dawniej, niegdyś. [przypis edytorski]

Do tyłu

16

wart (neol.) – wartki nurt. [przypis edytorski]

Do tyłu

17

Skała Tarpejska – nazwa zbocza w płd. części rzymskiego Kapitolu, skąd w starożytności strącano w przepaść przestępców winnych krzywoprzysięstwa, złożenia fałszywego świadectwa, cudzołóstwa i zdrady stanu, a także niewolników, którzy dopuścili się kradzieży; nazwa od imienia zdrajczyni Tarpei, która zakochawszy się w wodzu Sabinów, wydała Kapitol w ręce najeźdźców, zwiedziona obietnicą małżeństwa. [przypis edytorski]

Do tyłu

18

pincetem – dziś popr. r.m.: pincetą. [przypis edytorski]

Do tyłu

19

cubiculum (łac.) – pokój sypialny. [przypis edytorski]

Do tyłu

20

sapristi (fr.) – dobre nieba, do licha itp. (emocjonalny wykrzyknik). [przypis edytorski]

Do tyłu

21

nie mam fenia – nie mam ani feniga; nie mam grosza. [przypis edytorski]

Do tyłu

22

a friend in need is a friend indeed (ang.) – przyjaciel w potrzebie jest prawdziwym przyjacielem; prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. [przypis edytorski]

Do tyłu

23

co nie jest rzecz łatwa – dziś popr.: co nie jest rzeczą łatwą. [przypis edytorski]

Do tyłu

24

niepowściągniony – dziś: niepowściągnięty. [przypis edytorski]

Do tyłu

25

merum nomen sine re (łac.) – słowo jedynie bez odpowiednika w rzeczywistości (dosł. czyste słowo bez rzeczy); czcze słowo bez pokrycia. [przypis edytorski]

Do tyłu

26

markiz de Sade właśc. Donatien Alphonse François de Sade (1740–1814) – francuski arystokrata, filozof i pisarz, a także polityk doby rewolucji; jego nazwisko jest właściwie jednoznacznie kojarzone z nurtem libertynizmu oraz eksplorowaniem tych sfer seksualności, gdzie fantazje erotyczne stykają się z przemocą i występkiem; od jego nazwiska utworzono termin sadyzm. [przypis edytorski]

Do tyłu

27

pan de Harcanville – pseudonim Pierre'a François Hughesa. [przypis edytorski]

Do tyłu

28

Histoires secrètes des dames romaines (fr.) – sekretne historie dam rzymskich. [przypis edytorski]

Do tyłu

29

parlons d'autre chose (fr.) – mówmy o czym innym. [przypis edytorski]

Do tyłu

30

listy ispołnitielnyje (z ros.) – dosł. wykonawcze; tu: rodzaj listów wierzytelnych uprawniających do ściągnięcia należności z dłużnika; tytuły wykonawcze. [przypis edytorski]

Do tyłu

31

excusez le mot (fr.) – proszę wybaczyć, że użyję słowa; przepraszam za słowo. [przypis edytorski]

Do tyłu

32

suit of clothes (ang.) – garnitur. [przypis edytorski]

Do tyłu

33

silk-hat – cylinder. [przypis edytorski]

Do tyłu

34

dresscoat (ang.) – frak. [przypis edytorski]

Do tyłu

35

cadaver (łac.) – trup. [przypis edytorski]

Do tyłu

36

Un bon curé vaut mieux que dix gendarmes (fr.) – dobry ksiądz (proboszcz) wart jest więcej niż dziesięciu żandarmów. [przypis edytorski]

Do tyłu

37

spowiedzie – dziś popr. M.lm: spowiedzi. [przypis edytorski]

Do tyłu

38

Renan, Joseph Ernest (1823–1892) – francuski historyk, filozof, pisarz; profesor języków starożytnych w College de France, orientalista, filolog, znawca cywilizacji środkowowschodnich, Biblii i wczesnego chrześcijaństwa; zasłynął jako autor prac: Historia początków chrześcijaństwa (wyd. fr. 1863–1883; szczególnie znany jest tom I pt. Żywot Jezusa), Historia ludu Izraela (1887–1893) oraz Co to jest naród? (1882). [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 3 из 8

Вам также может понравиться

Страница 1 из 10

Назад1210Далее