Nie poprzestając na wylęganiu coraz nowych egzemplarzy, ojciec mój urządzał na strychu wesela ptasie, wysyłał swatów, uwiązywał w lukach i dziurach strychu ponętne, stęsknione narzeczone i osiągnął w samej rzeczy to, że dach naszego domu, ogromny, dwuspadowy dach gontowy, stał się prawdziwą gospodą ptasią, arką Noego, do której zlatywały się wszelkiego rodzaju skrzydlacze z dalekich stron, nawet długo po zlikwidowaniu ptasiego gospodarstwa utrzymywała się w świecie ptasim ta tradycja naszego domu i w okresie wiosennych wędrówek spadały nieraz na nasz dach całe chmary żurawi, pelikanów, pawi i wszelkiego ptactwa.

Impreza ta wzięła jednak niebawem – po krótkiej świetności – smutny obrót. Wkrótce okazała się bowiem konieczna translokacja ojca do dwóch pokojów na poddaszu, które służyły za rupieciarnie. Stamtąd dochodził już o wczesnym świcie zmieszany klangor12 głosów ptasich. Drewniane pudła pokojów na strychu, wspomagane rezonansem przestrzeni dachowej, dźwięczały całe od szumu, trzepotu, piania, tokowania i gulgotu. Tak straciliśmy ojca z widoku na przeciąg kilku tygodni. Rzadko tylko schodził do mieszkania i wtedy mogliśmy zauważyć, że zmniejszył się jakoby, schudł i skurczył. Niekiedy przez zapomnienie zrywał się z krzesła przy stole i trzepiąc rękoma jak skrzydłami, wydawał pianie przeciągłe, a oczy zachodziły mu mgłą bielma. Potem, zawstydzony, śmiał się razem z nami i starał się ten incydent obrócić w żart.

Pewnego razu w okresie generalnych porządków zjawiła się niespodzianie Adela w państwie ptasim ojca. Stanąwszy we drzwiach, załamała ręce nad fetorem, który się unosił w powietrzu, oraz nad kupami kału, zalegającego podłogi, stoły i meble. Szybko zdecydowana, otworzyła okno, po czym przy pomocy długiej szczotki wprawiła całą masę ptasią w wirowanie. Wzbił się piekielny tuman piór, skrzydeł i krzyku, w którym Adela, podobna do szalejącej Menady13, zakrytej młyńcem swego tyrsu, tańczyła taniec zniszczenia. Razem z ptasią gromadą ojciec mój, trzepiąc rękoma, w przerażeniu próbował wznieść się w powietrze. Z wolna przerzedzał się tuman skrzydlaty, aż w końcu na pobojowisku została sama Adela, wyczerpana, dysząca, oraz mój ojciec z miną zafrasowaną i zawstydzoną, gotów do przyjęcia każdej kapitulacji.

W chwilę później schodził mój ojciec ze schodów swojego dominium14 – człowiek złamany, król-banita, który stracił tron i królowanie.

1

gontowa strzecha – dach pokryty nachodzącymi na siebie deseczkami. [przypis edytorski]

Do tyłu

2

ark – tu: łuk. [przypis edytorski]

Do tyłu

3

krokiew – pochyła belka podtrzymująca dach. [przypis edytorski]

Do tyłu

4

płatew – poprzeczna belka podtrzymująca krokwie. [przypis edytorski]

Do tyłu

5

bant – wspornik. [przypis edytorski]

Do tyłu

6

arabeska – symetryczny, geometryczny ornament ze stylizowanych motywów roślinnych. [przypis edytorski]

Do tyłu

7

ultimo – ostatni dzień miesiąca, termin regulowania rachunków i innych należności. [przypis edytorski]

Do tyłu

8

kondor – duży ptak występujący w Ameryce Południowej, drapieżnik i padlinożerca. [przypis edytorski]

Do tyłu

9

grynszpan – jasnozielony nalot na miedzianej powierzchni. [przypis edytorski]

Do tyłu

10

lama – tybetański lub mongolski mnich buddyjski. [przypis edytorski]

Do tyłu

11

analogon – odpowiednik. [przypis edytorski]

Do tyłu

12

klangor – odgłos lecących ptaków. [przypis edytorski]

Do tyłu

13

menady a. bachantki (mit. grec.) – towarzyszki Dionizosa (Bachusa), boga wina, szalone kobiety tworzące jego orszak. [przypis edytorski]

Do tyłu

14

dominium – teren podlegający czyjejś władzy. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 2 из 2

Назад 1 2Далее

Ptaki

AI-разбор доступен после входа

О книге

Читать онлайн

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

Вам также может понравиться

Книга вымышленных существ

Jak skończyć z piekłem kobiet?

Słowa cienkie i grube

Historia żółtej ciżemki

Bankructwo małego Dżeka

Ojczyzna

Ostatnia ucieczka ojca

Traktat o Manekinach albo wtóra księga rodzaju

Traktat o Manekinach. Dokończenie

Nienasycenie. Część druga, Obłęd

Podlasiak

Demon ruchu