Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Przenikliwy mieszkaniec Paryża pasjami obserwuje ludzi przedmieścia.Jak sam twierdzi, żyje życiem innych, słuchając ich rozmów wczuwa się w ichsytuację i współodczuwa wraz z nimi. Bogactwo form tego środowiska wzbudzaw nim zachwyt i zadziwienie, poznanie ukrytych w nim prawd stoi dla niegopowyżej wszystkiego, co można osiągnąć wyobraźnią. Zaproszony na weselew rodzinie swej biednej posługaczki, chętnie się na nim stawia. W takichokolicznościach prawdopodobnie nikt inny nie zwróciłby uwagi na marnieopłacanych ślepych muzyków, a dokładniej na klarnecistę, którego twarzod razu przykuwa uwagę przenikliwego bohatera. Widzi w niej jakąś szczególnąwewnętrzną siłę, która musi mieć jakieś źródło. Nie myli się. Nawiązującrozmowę z klarnecistą, poznaje historię błędów młodości, nieszczęśliwychkolei losu oraz zła doznanego ze strony ludzi.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Язык оригиналаfr
Возрастное ограничение12+

Читать онлайн

Страница 4 из 5

Oszołomiony tym zwierzeniem, które w mojej wyobraźni przybierało rozmiary poematu, na widok tej siwej głowy, w obliczu czarnej wody w fosach Bastylii – wody śpiącej jak w kanałach Wenecji – nie odpowiedziałem. Facino Cane uznał zapewne, że osądziłem go tak jak inni, ze wzgardliwą litością; uczynił gest, który wyraził całą filozofię rozpaczy. To opowiadanie przeniosło go może w szczęsne44 dni, do Wenecji; chwycił klarnet i zagrał melancholijnie piosnkę wenecką, barkarolę, w której odnalazł swój dawny talent, talent zakochanego patrycjusza. To było coś jak Super flumina Babylonis45. Oczy moje napełniły się łzami. Jeżeli jakiś zapóźniony przechodzień mijał bulwar Bourdon, bez wątpienia zatrzymał się, by posłuchać tej ostatniej modlitwy wygnańca, ostatniego żalu straconego nazwiska, z którym łączyło się wspomnienie Bianki. Ale złoto wzięło niebawem górę i złowroga namiętność zgasiła ten błysk młodości.

– Ten skarbiec – rzekł – widzę ciągle, na jawie i we śnie; krążę w nim, diamenty błyszczą, nie jestem tak ślepy, jak pan sądzi: złoto i diamenty rozświetlają moją noc, noc ostatniego Facino Cane, bo mój tytuł przechodzi na Memmich. Mój Boże! Kara mordercy zaczęła się bardzo wcześnie! Ave Maria46…

Odmówił kilka modlitw, których nie słyszałem.

– Pojedziemy do Wenecji! – zawołałem, kiedy wstał.

– Znalazłem więc człowieka! – wykrzyknął z płonącą twarzą.

Odprowadziłem go pod ramię; uścisnął mi rękę u bramy przytułku, w chwili gdy kilka osób z wesela wracało, śpiewając na całe gardło.

– Jedziemy jutro? – rzekł starzec.

– Skoro tylko będziemy mieli trochę pieniędzy.

– Ależ możemy iść pieszo, będę żebrał jałmużny… Jestem silny, a człowiek jest młody, kiedy widzi złoto przed sobą.

Facino Cane umarł owej zimy, przechorowawszy dwa miesiące. Biedny człowiek miał katar płuc.

Paryż, marzec 1836

1

plac Bastylii – plac we wsch. części Paryża, gdzie dawniej stała twierdza Bastylia, zdobyta i zburzona na początku rewolucji francuskiej. [przypis edytorski]

Do tyłu

2

derwisz – pobożny wędrowny mnich muzułmański. [przypis edytorski]

Do tyłu

3

Ambigu-Comique – właśc. Théâtre de l'Ambigu-Comique, teatr paryski przy bulwarze du Temple, zał. 1769, zniszczony w pożarze w 1827, odbudowany przy pobliskim bulwarze Saint-Martin. [przypis edytorski]

Do tyłu

4

utyskiwanie – narzekanie. [przypis edytorski]

Do tyłu

5

jowialny – świadczący o pogodnym usposobieniu i rubasznym poczuciu humoru. [przypis edytorski]

Do tyłu

6

oczkowanie (daw. pot.) – kokieteryjne zerkanie na kogoś. [przypis edytorski]

Do tyłu

7

gruby – tu: prosty, prymitywny, pozbawiony wyrafinowania. [przypis edytorski]

Do tyłu

8

fizjonomia (daw.) – twarz. [przypis edytorski]

Do tyłu

9

kinkiet – przyścienny świecznik lub lampa, przeważnie z metalu, zwykle ma mocowaną bezpośrednio do ściany tarczę. [przypis edytorski]

Do tyłu

10

kiks (z niem.) – fałszywa nuta w śpiewie lub grze na instrumencie muzycznym. [przypis edytorski]

Do tyłu

11

kontredans (fr. contredance) – figurowy taniec towarzyski popularny we Francji pod koniec XVIII w. [przypis edytorski]

Do tyłu

12

kantyna – sklepik lub bufet dla pracowników. [przypis edytorski]

Do tyłu

13

doża – naczelnik państwa w Wenecji. [przypis edytorski]

Do tyłu

14

żondołek (gw.) – żołądek. [przypis edytorski]

Do tyłu

15

łechtać – łaskotać. [przypis edytorski]

Do tyłu

16

kondotier – w XIV–XVI w. we Włoszech dowódca oddziałów najemnych w służbie miast lub dworów książęcych. [przypis edytorski]

Do tyłu

17

Facino Cane, właśc. Bonifacio Cane (1360–1412) – kondotier włoski słynący z okrucieństwa. [przypis edytorski]

Do tyłu

18

e vero (wł.) – to prawda. [przypis edytorski]

Do tyłu

19

Złota księga (wł. Libro d'Oro) – prowadzony od 1325 oficjalny rejestr szlachty Republiki Weneckiej, spalony po wkroczeniu fr. wojsk rewolucyjnych w ramach zaprowadzania ustroju demokratycznego (1797). [przypis edytorski]

Do tyłu

20

Rialto, Most Rialto (wł. Monte di Rialto) – najstarszy i do 1854 jedyny z mostów spinających brzegi weneckiego Wielkiego Kanału. [przypis edytorski]

Do tyłu

21

Wielki Kanał (wł. Canal Grande) – jeden z głównych kanałów Wenecji, o dł. ok. 4 km i szer. 30–60 m, przepływając przez środek Wenecji dzieli ją na dwie części; wzdłuż jego brzegów powstały w XIII–XVIII w. liczne, znane budowle. [przypis edytorski]

Do tyłu

22

riva degli Schiavoni (wł.: Nabrzeże Słowiańskie) – nabrzeże oraz ulica o tej samej nazwie położone przy Kanale św. Marka w Wenecji. [przypis edytorski]

Do tyłu

23

Lido – długa piaszczysta wyspa oddzielająca Wenecję od morza. [przypis edytorski]

Do tyłu

24

Casa d'Oro (wł.: Złoty Dom) – jeden z najstarszych pałaców Wenecji, położony nad Wielkim Kanałem; nazwany od złoceń, będących częścią polichromii zdobiącej niegdyś fasadę budynku. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 4 из 5

Вам также может понравиться

Страница 1 из 11

Назад1211Далее