Jacopo Tintoretto (1518–1594) – włoski malarz okresu manieryzmu, przedstawiciel szkoły weneckiej, autor licznych obrazów religijnych. [przypis edytorski]

Do tyłu

668

Nie-Boska Komedia – dramat Zygmunta Krasińskiego z 1835 r. [przypis edytorski]

Do tyłu

669

autorowie – dziś popr.: autorzy. [przypis edytorski]

Do tyłu

670

pięćdziesięciotrzechletni (daw.) – dziś: pięćdziesięciotrzyletni. [przypis edytorski]

Do tyłu

671

ośmnastoletni (daw.) – dziś: osiemnastoletni. [przypis edytorski]

Do tyłu

672

reisender (niem.) – podróżnik; tu: reprezentant handlowy. [przypis edytorski]

Do tyłu

673

autorowie – dziś popr.: autorzy. [przypis edytorski]

Do tyłu

674

złote ostrogi – nagroda ofiarowywana zasłużonemu rycerzowi. [przypis edytorski]

Do tyłu

675

Szekspir – chodzi m.in. o powiązanie Lilli Wenedy z Królem Learem, z postacią jednej z córek króla, Kordelią, która mimo odrzucenia przez ojca, w chwili gdy jego królestwo jest zagrożone, walczy w jego obronie i bohatersko ginie; także o pokrewieństwo Gwinony z okrutnicami: Małgorzatą z Henryka VI czy którąś z niewydziedziczonych córek króla Leara. [przypis edytorski]

Do tyłu

676

James Macpherson (1736–1796) – szkocki poeta; zainspirował Słowackiego bohaterem Pieśni Osjana, wędrownym śpiewakiem opisującym przeszłość ludów celtycko-germańskich, ich podboje i towarzyszących im harfiarzy o tajemniczych mocach. [przypis edytorski]

Do tyłu

677

François-René de Chateaubriand (1768–1848) – francuski pisarz i polityk; postać Velledy z Męczenników, wieszczki, przywódczyni hordy, była jednym z pierwowzorów dla Rozy Wenedy. [przypis edytorski]

Do tyłu

678

Paul Henri Mallet (1730–1807) – szwajcarski pisarz; autor fr. przekładu Eddy, poematów i baśni opisujących mitologię norweską, oraz pracy Introduction to the History of Denmark. [przypis edytorski]

Do tyłu

679

Jacques Boucher de Perthes (1788–1868) – francuski antropolog; badał kulturę druidów na podstawie wykopalisk. [przypis edytorski]

Do tyłu

680

Nibelungi, właśc. Pieśń o Nibelungach – starogermański epos związany z Eddami, który opisywał losy ludu karłów, ograbionego ze swojego skarbu przez herosa Zygfryda. [przypis edytorski]

Do tyłu

681

Edda – cykl staroskandynawskich pieśni o początku świata, pochodzeniu, tradycjach i podbojach ludów Skandynawii; składa się z Eddy starszej pochodzącej z IX wieku i Eddy młodszej z XIII wieku. Spisanie tych tekstów ma być dziełem Islandczyka Snorriego Sturlusona. [przypis edytorski]

Do tyłu

682

Sofokles – podobnie jak w Antygonie, tak i u Słowackiego występuje typ oddanej córki oraz motyw oślepienia ojca. [przypis edytorski]

Do tyłu

683

Eurypides – Lilla Weneda jak Elektra w sztuce Eurypidesa gotowa jest wiele poświęcić dla ojca. [przypis edytorski]

Do tyłu

684

Pedro Calderón de la Barca (1600–1681) – hiszpański dramaturg i poeta epoki baroku; pierwowzorami dla Ślaza były m.in. postacie: Guarina z Mostu w Mantible, Persia z Wielkiej Cenobii, sługi Morlaca z Wywyższenia krzyża. [przypis edytorski]

Do tyłu

685

Fryderyk Henryk Lewestam (1817–1878) – historyk, krytyk literatury, dziennikarz; przyjaźnił się ze Słowackim od lat czterdziestych, wtedy też została wydana jego praca Pierwotne dzieje Polski, która dowodziła, że na terenach polskich zamieszkiwali Celtowie. [przypis edytorski]

Do tyłu

686

Jan Paweł Woronicz herbu Herburt (1757–1829) – prymas Królestwa Polskiego w latach 1828–1829, poeta; jego epos Lechiada, wzorowany na Eneidzie, mógł stanowić częściową inspirację przy tworzeniu Lilli Wenedy przez Słowackiego. [przypis edytorski]

Do tyłu

687

Walter Scott (1771–1832) – szkocki pisarz, który ukształtował model powieściowy; związek Lilli Wenedy z Panią jeziora polega na występowaniu w obu utworach motywu zemsty, u Słowackiego realizacją jest Roza Weneda, u Schotta Klimalea, która zrodzi syna-mściciela. [przypis edytorski]

Do tyłu

688

George Byron (1788–1824) – angielski poeta i dramaturg; filozoficzne wywody Ślaza formułujące w końcu zabawną grę słowną dotyczącą kłamstwa przypominają fragment z Don Juana przywołujący postać Berkeleya. [przypis edytorski]

Do tyłu

689

Charles Nodier (1780–1844) – francuski pisarz, krytyk, prekursor romantyzmu; Teresa Aubert i ukazana tam relacja miłosna posłużyła do jakiegoś stopnia ukształtowaniu sceny pożegnalnej Lilli z Lelum. [przypis edytorski]

Do tyłu

690

Thomas Moore (1779–1852) – irlandzki poeta; końcowa scena dramatu jest reminiscencją Czcicieli ognia, gdzie również na stosie ognia męczeńsko ginie wódz wraz ze swym towarzyszem, jak Lelum i Polelum. [przypis edytorski]

Do tyłu

691

Miguel de Cervantes (1547–1616) – hiszpański pisarz, autor słynnej powieści Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manczy z 1605 r. ; Św. Gwalbert i Ślaz są prześmiewczymi karykaturami Don Kichote'a i jego sługi Sancha Pansy. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 81 из 85

Назад 1…80 81 82…85 Далее