Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Jedyna w swoim rodzaju szansa by wyruszyć statkiem na warszawską Saską Kępę końca XIX-wieku, w towarzystwie pięknej i posażnej panny Mani, jej ojca, Radcy, i matki, Radczyni, bladego kuzyna Adolfa i oddanego, acz płochliwego adoratora Karola.Jeśli zaś wycieczka nawodna się znudzi, można odłączyć się od towarzystwa wraz z uczonym Adolfem i poszukać jego przyjaciela w bardziej rozrywkowej części Saskiej Kępy (lub, jak głosi tablica ustawiona przez władze gminne, wsi Saska Kempa).Wiele w tej historii będzie gubienia się i szukania, szranków i konkurów, a wszystko to w uroczych okolicznościach przyrody i okraszone niebagatelną dawką humoru.Bolesław Prus (właściwie Aleksander Głowacki) był świetnym obserwatorem, co znalazło odzwierciedlenie w jego twórczości – nikt tak jak on nie opisywał nastrojów i mechanizmów społecznych. Współpracował z wieloma gazetami, m.in. „Niwą” i „Tygodnikiem Ilustrowanym”, a ukazujące się w „Kurierze Warszawskim”, opisujące życie miasta, „Kroniki” cieszyły się dużą popularnością. Brał udział w licznych inicjatywach społecznych i oświatowych.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение0+
Темы
повести

Читать онлайн

Страница 5 из 5

*

Dobrą już godzinę syczał w mieszkaniu Radcostwa samowar, nim z burzą spadli państwo mogli z usług jego skorzystać. Razem z wejściem ich w bramę, lunął deszcz i zahuczały pioruny, uprzejmy więc gospodarz musiał zaprosić wielbiciela swej jedynaczki na wieczór.

Lecz obecność eleganckiego Karola nie ożywiła bynajmniej towarzystwa. Radczyni mruczała pacierz, Radca opatrywał okna, Mania wzdychała, a wykwintny ich gość pił herbatę, jeżeli szczękanie zębami o brzeg szklanki może się nazwać piciem.

Wtem na schodach usłyszano łoskot…

Na ten odgłos panna Maria zerwała się od stołu, pan Karol zsiniał, a w otwartych drzwiach ukazał się…

– Adolf! – zawołała panna.

– Adolf! – powtórzył Radca z małżonką.

Trudno zgadnąć, czy to skutkiem nagłego zjawienia się bladego kuzyna, czy też skutkiem prawie współczesnego uderzenia piorunu, elegancki Karol stracił zupełnie przytomność. Fioletowe usta jego były otwarte, oczy szklane.

– Tak późno, kuzynku! … – szepnęła z najsłodszą wymówką panna.

– Nie mogłem wcześniej, bom musiał wysuszyć kamasze, które mi „ten pan” rzucił w błoto – odpowiedział chłodny Adolf, wskazując zmartwiałego Karola.

– W błoto? … A to jakim sposobem? … – pytał zdumiony Radca.

– Czekając na mego przyjaciela, zdjąłem kamasze, bo mnie piekły, i zdrzemnąłem. Wtedy „ten pan” przyszedł, obejrzał mnie, a myśląc zapewne, że śpię…

– W jakimże celu? – dziwił się znowu Radca.

– W bardzo prostym – odparł nielitościwy Adolf – ażeby mnie ośmieszyć w oczach narzeczonej…

– Ciebie? … „Ten pan”? – przerwała uszczypliwa Mania. – „Ten pan”, który się tak grzmotów boi, że aż rzucił swój scyzoryk do wody?

Po takim dictum19 „temu panu” wyjaśniło się nagle dużo ciemnych tajemnic. Nie czekając więc dalszego ciągu, chwycił kapelusz i znikł z pokoju wśród śmiechu pozostałych osób.

Na schodach jednak ocknął się, a wiedząc, że pioruny niekiedy uderzają w ludzi szybko biegnących po ulicy, wszedł do skromnej komóreczki stróża, aby tam przeczekać ulewę.

1

rad (daw.) – zadowolony. [przypis edytorski]

Do tyłu

2

płochy (daw.) – lekkomyślny, niestały w uczuciach. [przypis edytorski]

Do tyłu

3

fizjonomia (daw.) – twarz. [przypis edytorski]

Do tyłu

4

fiksatuar (daw.) – brylantyna. [przypis edytorski]

Do tyłu

5

á vol d’oiseau (fr.) – w linii prostej; tu prawdop. błędnie użyte w dosł. znaczeniu „z lotu ptaka”. [przypis edytorski]

Do tyłu

6

Apollo (mit. gr.) – bóg słońca, tu występujący w roli symbolu męskiego piękna. [przypis edytorski]

Do tyłu

7

kamasze (daw.) – męskie obuwie z wysokimi cholewami. [przypis edytorski]

Do tyłu

8

lubo (daw.) – chociaż. [przypis edytorski]

Do tyłu

9

mimo piękną, choć nie dosyć wyraźną grę wielkiej harmonijki – dziś popr.: mimo pięknej, choć nie dosyć wyraźnej gry wielkiej harmonijki. [przypis edytorski]

Do tyłu

10

spencer (daw.) – rodzaj krótkiej kurtki. [przypis edytorski]

Do tyłu

11

suchotnik – gruźlik. [przypis edytorski]

Do tyłu

12

barchan – rodzaj grubej tkaniny bawełnianej. [przypis edytorski]

Do tyłu

13

bawić (daw.) – przebywać. [przypis edytorski]

Do tyłu

14

danser (z fr.) – tancerz. [przypis edytorski]

Do tyłu

15

floret – broń szermiercza. [przypis edytorski]

Do tyłu

16

certacje (daw.) – nieszczere wymawianie się czegoś. [przypis edytorski]

Do tyłu

17

biszof – napój alkoholowy na bazie wina i araku, z duża zawartością ziół. [przypis edytorski]

Do tyłu

18

bułany – określenie żółtawobrązowej maści konia. [przypis edytorski]

Do tyłu

19

dictum (łac.) – dobitna wypowiedź. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 5 из 5

Назад145Далее

Вам также может понравиться

Страница 1 из 51

Назад1251Далее