Читать бесплатно онлайн

Kiedy znów będę mały

Автор Януш Корчак

personВсе книги автора

Удобнее читать в приложении

Читать в Telegram Читать в MAX Читать в VK Читать в WEB

menu_bookЧитать здесь

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Cudownie by było stać się znowu dzieckiem… Bohaterowi tej książeczki się to udaje: odzyskuje rodziców i radość z biegania, chodzi do szkoły i odbiera świat emocjonalnie jak w dzieciństwie.Janusz Korczak w tej niezwykłej opowieści przypomina, jak mocno dzieci czują, jak głęboko przeżywają świat – i jak łatwo ich uczucia zranić. Przedszkolaki i uczniowie zawierają przyjaźnie i sojusze, a nawet zakochują się, muszą też sami radzić sobie z wrogami, mocno współczują bohaterom książek i bezdomnemu psu, silnie odczuwają każdą niesprawiedliwość i zniewagę. Dziecięcy świat tylko z pozoru wydaje się prosty i wesoły.

Дата написания1970-01-01

Язык книгиpl

Возрастное ограничение0+

Жанры

литература 20 века мифы / легенды / эпос

Темы

повести

Читать онлайн

Страница 34 из 37

1

przezrocza – obrazy lub zdjęcia wyświetlane na ścianie lub na ekranie; w XVIII i XIX w. było do tego wykorzystywane urządzenie zwane latarnią czarnoksięską, w którym skupiony w soczewce promień światła przechodził przez obrazek namalowany na szkle i wyświetlał ten obraz na ścianie. [przypis edytorski]

Do tyłu

2

gdybym był wiedział – dziś: gdybym wiedział; przykład użycia czasu zaprzeszłego, oznaczającego czynność wcześniejszą niż wyrażona czasem przeszłym lub, jak w tym przypadku, w połączeniu z przypuszczeniem, warunek, o którym już wiadomo, że się nie spełnił. [przypis edytorski]

Do tyłu

3

probować – dziś popr.: próbować. [przypis edytorski]

Do tyłu

4

kierownik – tu: dyrektor szkoły. [przypis edytorski]

Do tyłu

5

wtrącalski (daw. pot.) – ktoś, kto się wtrąca w nieswoje sprawy. [przypis edytorski]

Do tyłu

6

smoła – tu: ktoś natrętny, od kogo trudno się uwolnić, jak od lepkiej smoły. [przypis edytorski]

Do tyłu

7

bom łobuz – dziś: bo jestem łobuzem. [przypis edytorski]

Do tyłu

8

we środku (reg. pot.) – dziś popr.: w środku. [przypis edytorski]

Do tyłu

9

dawać linią łapy – bić linijką w dłonie, kara stosowana dawniej w szkole. [przypis edytorski]

Do tyłu

10

lizuch a. lizus (pot.) – ktoś, kto się „podlizuje”, czyli jest przesadnie miły wobec nauczycieli i innych osób, które mają nad nim władzę, od których zależy. [przypis edytorski]

Do tyłu

11

szkoła początkowa – dziś używana nazwa: szkoła podstawowa. [przypis edytorski]

Do tyłu

12

możeś wrony łapał – dziś: może łapałeś wrony. [przypis edytorski]

Do tyłu

13

sprobować – dziś popr.: spróbować. [przypis edytorski]

Do tyłu

14

rugnąć – skrzyczeć, zwymyślać. [przypis edytorski]

Do tyłu

15

sprobować – dziś popr.: spróbować. [przypis edytorski]

Do tyłu

16

przyczepny – tu: drugi wagon tramwaju. [przypis edytorski]

Do tyłu

17

brauning a. browning (daw.) – pistolet, nazwa pochodzi od nazwiska amerykańskiego konstruktora i wytwórcy broni palnej, Johna Mosesa Browninga (1855–1926). [przypis edytorski]

Do tyłu

18

lekcyj – dziś częstsza forma D. lm: lekcji. [przypis edytorski]

Do tyłu

19

Aleśmy szorowali – ale szorowaliśmy, tj. biegliśmy niezwykle szybko. [przypis edytorski]

Do tyłu

20

szorować (daw. pot.) – biec, iść. [przypis edytorski]

Do tyłu

21

andrus (daw.) – łobuziak. [przypis edytorski]

Do tyłu

22

nawalić (tu pot.) – pobić. [przypis edytorski]

Do tyłu

23

milicjant – formacja, która pilnowała porządku w przedwojennej Polsce, nosiła nazwę policji, ale jej funkcjonariuszy autor nazywa często milicjantami. Milicja i policja to wyrazy bliskoznaczne, oba oznaczają zorganizowaną grupę ludzi przygotowanych do walki, których obowiązkiem jest pilnować porządku i zapewniać spokój w społeczności, np. w mieście czy w państwie. Nazwa policja pochodzi od łac. politia i gr. politeia, a te słowa oznaczały pierwotnie sztukę zarządzania miastem, utrzymywania porządku w mieście, zaś milicja wywodzi się od łac. militia, co znaczyło: służba wojskowa. W Polsce przed II wojną światową używano obu tych słów, w latach 1944–1990 stróżów prawa nazywano oficjalnie Milicją Obywatelską, a potem przywrócono nazwę Policja. [przypis edytorski]

Do tyłu

24

wydawać, właśc. wydawać lekcję – odpowiadać na ocenę z zadanego tematu. [przypis edytorski]

Do tyłu

25

bawiem się (gw.) – bawimy się. [przypis edytorski]

Do tyłu

26

skądciś (gw.) – skądś. [przypis edytorski]

Do tyłu

27

jakeśmy się bawili – dziś raczej: jak się bawiliśmy. [przypis edytorski]

Do tyłu

28

toście mi rękaw oberwali – dziś: to mi rękaw oberwaliście. [przypis edytorski]

Do tyłu

29

przygórek – strych. [przypis edytorski]

Do tyłu

30

wymówić – tu: umówić się, zastrzec. [przypis edytorski]

Do tyłu

31

poswarzyć się – pokłócić się, pospierać się. [przypis edytorski]

Do tyłu

32

mądryś – jesteś mądry; tu ironicznie: udajesz mądrego. [przypis edytorski]

Do tyłu

33

bom dziecko – dziś: bo jestem dzieckiem. [przypis edytorski]

Do tyłu

34

sprobować – dziś popr.: spróbować. [przypis edytorski]

Do tyłu

35

ubrać (palto) – założyć (palto). [przypis edytorski]

Do tyłu

36

lekcyj – dziś częstsza forma D. lm: lekcji. [przypis edytorski]

Do tyłu

37

przecie – dziś: przecież. [przypis edytorski]

Do tyłu

38

stalówka a. stalka – element pióra, blaszka dotykająca bezpośrednio papieru podczas pisania. W I połowie XX w. dzieci w szkołach uczyły się pisać piórem złożonym z drewnianej obsadki i metalowej stalówki, którą zanurzało się co chwilę w kałamarzu pełnym atramentu. Stalówki szybko się zużywały i trzeba było je często wymieniać. Długopis został wynaleziony w 1938 r., a do powszechnego użytku wszedł znacznie później. [przypis edytorski]

Do tyłu