Читать бесплатно онлайн

Kiedy znów będę mały

Автор Януш Корчак

personВсе книги автора

Удобнее читать в приложении

Читать в Telegram Читать в MAX Читать в VK Читать в WEB

menu_bookЧитать здесь

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Cudownie by było stać się znowu dzieckiem… Bohaterowi tej książeczki się to udaje: odzyskuje rodziców i radość z biegania, chodzi do szkoły i odbiera świat emocjonalnie jak w dzieciństwie.Janusz Korczak w tej niezwykłej opowieści przypomina, jak mocno dzieci czują, jak głęboko przeżywają świat – i jak łatwo ich uczucia zranić. Przedszkolaki i uczniowie zawierają przyjaźnie i sojusze, a nawet zakochują się, muszą też sami radzić sobie z wrogami, mocno współczują bohaterom książek i bezdomnemu psu, silnie odczuwają każdą niesprawiedliwość i zniewagę. Dziecięcy świat tylko z pozoru wydaje się prosty i wesoły.

Дата написания1970-01-01

Язык книгиpl

Возрастное ограничение0+

Жанры

литература 20 века мифы / легенды / эпос

Темы

повести

Читать онлайн

Страница 36 из 37

81

tyś – dziś: ty jesteś. [przypis edytorski]

Do tyłu

82

zeszłem – dziś popr. forma 1 os. lp cz.przesz. r.m.: zszedłem. [przypis edytorski]

Do tyłu

83

poszłem – dziś popr. forma 1 os. lp cz.przesz. r.m.: poszedłem. [przypis edytorski]

Do tyłu

84

sprobować – dziś popr.: spróbować. [przypis edytorski]

Do tyłu

85

oni w Wilnie tak ciąąąągną – mowa o charakterystycznym kresowym akcencie, o wymowie samogłosek; innymi wyrazistymi cechami kresowej polszczyzny były półmiękkie ć, ś, ź oraz przedniojęzykowe ł. [przypis edytorski]

Do tyłu

86

klawy (daw. pot.) – fajny, niezły. [przypis edytorski]

Do tyłu

87

śmieli się – dziś: śmiali się. [przypis edytorski]

Do tyłu

88

Jadę całą noc. Iskry za szybą lecą – opis jazdy pociągiem ciągniętym przez lokomotywę parową, opalaną węglem, w której podczas jazdy przez komin wylatywał z paleniska dym i iskry. [przypis edytorski]

Do tyłu

89

najprzód (daw.) – naprzód, z początku. [przypis edytorski]

Do tyłu

90

piona (pot.) – piątka, stopień bardzo dobry. [przypis edytorski]

Do tyłu

91

drałować (pot.) – pędzić, biec; tu: uciekać. [przypis edytorski]

Do tyłu

92

sprobować – dziś popr.: spróbować. [przypis edytorski]

Do tyłu

93

ze siebie – dziś popr.: z siebie. [przypis edytorski]

Do tyłu

94

porównywam – dziś popr. forma 1 os. lp cz.ter.: porównuję. [przypis edytorski]

Do tyłu

95

przylatam – dziś popr. forma 1 os. lp cz.ter.: przylatuję. [przypis edytorski]

Do tyłu

96

rozebrać palto (reg.) – zdjąć palto, rozebrać się. [przypis edytorski]

Do tyłu

97

marka (tu daw.) – znaczek pocztowy. [przypis edytorski]

Do tyłu

98

oddziele – dziś popr.: oddziale; oddział (tu daw.) – klasa (w szkole). [przypis edytorski]

Do tyłu

99

niceśmy już nie mówili – dziś: nic już nie mówiliśmy. [przypis edytorski]

Do tyłu

100

taksysa (daw.) – dziś: taksówka. [przypis edytorski]

Do tyłu

101

milicjant – formacja, która pilnowała porządku w przedwojennej Polsce, nosiła nazwę policji, ale jej funkcjonariuszy autor nazywa często milicjantami. Milicja i policja to wyrazy bliskoznaczne, oba oznaczają zorganizowaną grupę ludzi przygotowanych do walki, których obowiązkiem jest pilnować porządku i zapewniać spokój w społeczności, np. w mieście czy w państwie. Nazwa policja pochodzi od łac. politia i gr. politeia, a te słowa oznaczały pierwotnie sztukę zarządzania miastem, utrzymywania porządku w mieście, zaś milicja wywodzi się od łac. militia, co znaczyło: służba wojskowa. W Polsce przed II wojną światową używano obu tych słów, w latach 1944–1990 stróżów prawa nazywano oficjalnie Milicją Obywatelską, a potem przywrócono nazwę Policja. [przypis edytorski]

Do tyłu

102

wakacyj – dziś częstsza forma D. lm: wakacji. [przypis edytorski]

Do tyłu

103

oddziele – dziś popr.: oddziale; oddział (tu daw.) – klasa (w szkole). [przypis edytorski]

Do tyłu

104

pisało (pot.) – popr.: było napisane. [przypis edytorski]

Do tyłu

105

o weteranach: że pamiętają powstanie – mowa o weteranach powstania styczniowego 1863 r. [przypis edytorski]

Do tyłu

106

futbal (z ang.) – piłka nożna. [przypis edytorski]

Do tyłu

107

rachunki – tu: lekcja matematyki. [przypis edytorski]

Do tyłu

108

Nasz mały – opowiadanie Wincentego Kosiakiewicza (1863–1918). [przypis edytorski]

Do tyłu

109

mu matka chora – dziś: matka mu choruje; jego matka jest chora. [przypis edytorski]

Do tyłu

110

są, że – dziś popr.: są tacy, którzy. [przypis edytorski]

Do tyłu

111

stalówka a. stalka – element pióra, blaszka dotykająca bezpośrednio papieru podczas pisania. W I połowie XX w. dzieci w szkołach uczyły się pisać piórem złożonym z drewnianej obsadki i metalowej stalówki, którą zanurzało się co chwilę w kałamarzu pełnym atramentu. Stalówki szybko się zużywały i trzeba było je często wymieniać. Długopis został wynaleziony w 1938 r., a do powszechnego użytku wszedł znacznie później. [przypis edytorski]

Do tyłu

112

bibuła – atrament, którym dawniej pisano, sechł długo, więc aby przyspieszyć schnięcie, przykładano do świeżo zapisanego papieru bibułkę, by wchłonęła nadmiar wilgoci. [przypis edytorski]

Do tyłu

113

sublokator – osoba, która wynajmuje pokój lub tylko łóżko w czyimś mieszkaniu. Dawniej w biednych rodzinach zdobywano dodatkowe pieniądze, wynajmując komuś choćby kawałek pokoju, niektórzy nie mieli nawet własnych łóżek, tylko spali na rozkładanych leżankach np. w kuchni, a dzieci często sypiały po kilkoro w jednym łóżku. [przypis edytorski]

Do tyłu