Читать бесплатно онлайн

Krysia bezimienna

Автор Domańska Antonina

personВсе книги автора

Удобнее читать в приложении

Читать в Telegram Читать в MAX Читать в VK Читать в WEB

menu_bookЧитать здесь

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Do dwórek królowej Anny dołącza Marysia Krupska, by kontyunować naukę i służyć jej. Marysia nie przybywa jednak sama – towarzyszy jej kilkuletnia Krysia, której pochodzenie jest nieznane.Dziewczynka początkowo jest nieodłączną towarzyszką dwórki, jednak z biegiem czasu zaczyna się usamodzielniać i staje się ulubienicą królowej. Pewnego dnia tylko dzięki natychmiastowej reakcji dworskiego pieska zostaje wyratowana od porwania przez tajemniczego mężczyznę. Wygląda na to, że ktoś dybie na życie Krysi…Krysia Bezimienna to jedna z powieści historycznych dla dzieci autorstwa Antoniny Domańskiej, tworzącej na początku I połowy XX wieku. Utwór powstał w 1914 roku. Pisarka zasłynęła jako autorka tego typu utworów prozatorskich, w których przystępną fabułę, bliską dziecięcej rzeczywistości, łączyła z faktami historycznymi.

Дата написания1970-01-01

Язык книгиpl

Возрастное ограничение0+

Жанры

литература 20 века мифы / легенды / эпос

Темы

повести

Читать онлайн

Страница 37 из 38

141

Skaczy, wraże, jak pan każe (z ukr.) – skacz (tańcz), kanalio (wrogu), jak pan każe. [przypis edytorski]

Do tyłu

142

napracowałszy się (dial.) – napracowawszy się. [przypis edytorski]

Do tyłu

143

naraziłszy (dial.) – naraziwszy. [przypis edytorski]

Do tyłu

144

skuczno (z ros. a. brus.) – przykro, smutno, nieciekawie. [przypis edytorski]

Do tyłu

145

Tak co ja nie robiąc (dial.) – więc co ja robię; więc co ja mam robić. [przypis edytorski]

Do tyłu

146

pojidesz w hostynu (z ukr.) – pojedziesz w gości. [przypis edytorski]

Do tyłu

147

piśmo wid starosty (z ukr.) – list od starosty. [przypis edytorski]

Do tyłu

148

mołojec (daw., z ukr.) – dzielny młody mężczyzna; żołnierz. [przypis edytorski]

Do tyłu

149

zali (daw.) – czy. [przypis edytorski]

Do tyłu

150

ruśnikarz, właśc. rusznikarz – rzemieślnik wykonujący broń palną. [przypis edytorski]

Do tyłu

151

płatnerz – rzemieślnik wykonujący zbroje. [przypis edytorski]

Do tyłu

152

kupić się (daw.) – zbierać się, gromadzić się. [przypis edytorski]

Do tyłu

153

karbowy – nadzorca pilnujący robotników w polu; wykonaną przez poszczególnych chłopów pracę notował sobie, znacząc karby na kiju. [przypis edytorski]

Do tyłu

154

Commentari de bello Gallico – O wojnie galijskiej (Commentarii rerum gestarum belli Gallici a. De bello Gallico), dzieło w ośmiu księgach, spośród których siedem napisał wódz rzymski Gajusz Juliusz Cezar (100–44 p.n.e.), a ósmą jego szef sztabu, Aulus Hirtius (90–43 p.n.e.). [przypis edytorski]

Do tyłu

155

chycić (gw.) – chwycić, złapać. [przypis edytorski]

Do tyłu

156

załoga moskiewska chyciwszy cztery dni temu kilkunastu oblegających Niemców z naszej piechoty najemnej (…) umęczyli ich okrutnie i wyrzucili ciała do Dźwiny – historyczne: J. Bielski, Kronika. [przypis autorski]

Do tyłu

157

nasz mistrz Rudolfino w swym tajemnym warsztacie wielką nam posługę uczyni. Jego kule niczym sępy z rozpędem lecą, a upadłszy na ziemię, wybuchają i śmierć niosą – wynalazca kul eksplodujących, Rudolfino, przebywał w obozie Stefana Batorego. [przypis autorski]

Do tyłu

158

beluarda – narożna baszta obronna lub drewniana ruchoma wieża oblężnicza. [przypis edytorski]

Do tyłu

159

synowica (daw.) – bratanica, córka brata. [przypis edytorski]

Do tyłu

160

in fundo (łac.) – tu: w podziemiach. [przypis edytorski]

Do tyłu

161

Narzeczona powstała z krzesła i szła do połowy izby; zaś we drzwiach ukazał się wspaniałej urody, acz nie pierwszej młodości narzeczony. Pokłonił się nisko, ale nie uniżenie, i w łacińskiej mowie radość z tak szczęsnej godziny w swym życiu wyraził – B. Paprocki, Herby rycerstwa polskiego, opis wesela Gryzeldy Batorówny. [przypis autorski]

Do tyłu

162

czepiec – daw. nakrycie głowy kobiety zamężnej. [przypis edytorski]

Do tyłu

163

Stanisław Żółkiewski (1547–1620) – późniejszy hetman wielki koronny, zwycięski wódz wielu wojen, zdobywca Moskwy, zginął w bitwie z Turkami pod Cecorą. Pradziad króla Jana III Sobieskiego. [przypis edytorski]

Do tyłu

164

orszaki wojenne, alegoryczne wizerunki, takoż pogańskie bożyszcza nadobnie wyobrażone przez żywe osoby – tzw. żywe obrazy, rozrywka modna w XVIII–XIX w. Aktorzy-amatorzy, często osoby z wyższych sfer, przebierali się stosownie i odtwarzali sceny z literatury lub z malarstwa. [przypis edytorski]

Do tyłu

165

gwoli (daw.) – dla, w celu. [przypis edytorski]

Do tyłu

166

in medias res (łac.). – do sedna sprawy. [przypis edytorski]

Do tyłu

167

Pomona (mit. rzym.) – bogini sadów, ogrodów i drzew owocowych; przedstawiana z koszem owoców i kwiatów lub z rogiem obfitości. [przypis edytorski]

Do tyłu

168

Flora (mit. rzym.) – bogini kwiatów i wiosennej roślinności; na jej cześć w Rzymie świętowano na przełomie kwietnia i maja wesołe Floralia. [przypis edytorski]

Do tyłu

169

Ceres a. Cerera (mit. rzym.) – bogini urodzaju, matka Prozerpiny. Odpowiednik Demeter z mit. gr. [przypis edytorski]

Do tyłu

170

Prozerpina (mit. rzym.) – córka Cerery, porwał ją i poślubił Pluton, bóg krainy umarłych. Prozerpina co roku wracała do matki na lato, a opuszczała ją na zimę; tak mitologia tłumaczyła następstwo pór roku. Odpowiednikiem Prozerpiny w mit. gr. jest Kora-Persefona. [przypis edytorski]

Do tyłu

171

przecz (daw.) – dlaczego. [przypis edytorski]

Do tyłu

172

cyfra (tu daw.) – inicjały, monogram. [przypis edytorski]

Do tyłu

173

Saturn (mit. rzym.) – bóg zasiewów, rolnictwa, pór roku i czasu. Odpowiednik Kronosa z mit. gr. [przypis edytorski]

Do tyłu

174

Jowisz a. Jupiter (mit. rzym.) – najważniejszy bóg Rzymian, pan dziennego nieba, blasku słonecznego i pioruna; odpowiednik Zeusa z mit. gr. [przypis edytorski]

Do tyłu