Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Sindbad mieszka w Bagdadzie wraz ze swoim wujem Tarabukiem. Tarabuk jest poetą, który choć pięknie składa słowa, nie zna gramatyki i ortografii, przez co popełnia mnóstwo błędów.Pewnego dnia Tarabuk zasypia nad morzem, napisawszy wiersz, a wiatr zwiewa jego rękopisy prosto do wody. Na dnie odnajduje je Diabeł Morski, który stwierdza, że wiersze są paskudne, ale kojarzy wuja Tarabuka z Sindbadem, miłym młodzieńcem. Diabeł Morski pisze list do Sindbada, by ten wyruszył w morską podróż, zamiast tkwić na brzegu w chacie wraz z wujem, nieudolnym poetą. Sindbad chętnie przystaje na tę propozycję – rozpoczyna się jego przygoda…Przygody Sindbada Żeglarza zostały wydane w 1913 roku jako utwór dla dzieci i młodzieży. Bolesław Leśmian to jeden z najsłynniejszych pisarzy i poetów polskich pierwszej połowy XX wieku, uznany za najoryginalniejszego twórcę tych czasów. To twórca nowego typu ballady, zasłynął także charakterystycznym językiem – jego utwory pełne są neologizmów, zwanych leśmianizmami. W swoich dziełach odwoływał się często do wątków fantastycznych, do wierzeń ludowych, czerpał z tradycji baroku, romantyzmu i Młodej Polski, inspirował się Bergsonem i Nietzschem.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение0+

Читать онлайн

Страница 60 из 60

49

urna – pojemnik do przechowywania prochów zmarłych. [przypis edytorski]

Do tyłu

50

pergamin – wyrabiany ze skór zwierzęcych materiał pisarski popularny w średniowieczu. [przypis edytorski]

Do tyłu

51

tedy (daw.) – zatem. [przypis edytorski]

Do tyłu

52

piła – ryba z gatunku chrzęstnoszkieletowych dwuśrodkowych żyjąca w Oceanie Spokojnym i Atlantyckim, znana potocznie jako ryba piła, piła a. piła zwyczajna. [przypis edytorski]

Do tyłu

53

karzeł – człowiek o niskim wzroście. [przypis edytorski]

Do tyłu

54

jałowiec – gatunek krzewu z rodziny cyprysowatych. [przypis edytorski]

Do tyłu

55

ludożerstwo – praktyka zjadania mięsa ludzkiego. [przypis edytorski]

Do tyłu

56

jeno (daw.) – lecz. [przypis edytorski]

Do tyłu

57

alabaster – biały, prześwitujący minerał. [przypis edytorski]

Do tyłu

58

wnijście – wejście. [przypis edytorski]

Do tyłu

59

tedy (daw.) – zatem. [przypis edytorski]

Do tyłu

60

na oklep —jazda konna bez użycia siodła. [przypis edytorski]

Do tyłu

61

kłus – chód konia, polegający na tym, że dwie przeciwległe kończyny (prawa przednia i lewa tylna a. odwrotnie) odbijają się od podłoża jednocześnie. [przypis edytorski]

Do tyłu

62

strzemię – metalowy lub drewniany pałąk stanowiący oparcie dla stopy przy siodle; strzemiona ulokowane są po obu stronach siodła na odpowiednio długich paskach. [przypis edytorski]

Do tyłu

63

huf – hufiec, oddział. [przypis edytorski]

Do tyłu

64

w tym smutnym skądinąd kierunku – w innym wydaniu: „w tym smutnym skądinąd położeniu” (B. Leśmian, Przygody Sindbada Żeglarza, Czytelnik, Warszawa 1957). [przypis edytorski]

Do tyłu

65

postronić – odejść na stronę, na bok. [przypis edytorski]

Do tyłu

66

rojny – rojący się od czegoś. [przypis edytorski]

Do tyłu

67

zgiełkliwie – gwarnie, głośno. [przypis edytorski]

Do tyłu

68

urwipołeć, wisus – określenia synonimiczne: łobuz, urwis. [przypis edytorski]

Do tyłu

69

wstydzić kogoś – zawstydzać. [przypis edytorski]

Do tyłu

70

knowanie – intryga, podstęp, spisek. [przypis edytorski]

Do tyłu

71

skrzypka (gwar.) – skrzypce. [przypis edytorski]

Do tyłu

72

wiolonczelę – tenorowo-basowy instrument strunowy z grupy smyczkowych. [przypis edytorski]

Do tyłu

73

basetla – instrument smyczkowy o niskiej skali, posiadający od 2 do 4 strun kształtem przypominający wiolonczelę, większy od niej, a mniejszy od kontrabasu. [przypis edytorski]

Do tyłu

74

cytra – ludowy instrument muzyczny strunowy, szarpany; stroi się go naciągając odpowiednio struny za pomocą kluczy; gr. kitara. [przypis edytorski]

Do tyłu

75

drumlę – niezwykle prosty, niewielki ludowy instrument muzyczny z grupy idiofonów (tj. samodźwięcznych), zbudowany z ruchomej podłużnej blaszki ujętej obejmą; grający zwykle wkłada nieruchomą obejmę do ust, językiem wprawiając w drgania blaszkę, przy czym jama ustna pełni rolę pudła rezonansowego; drumla jest popularna w Europie (np. w kapelach cygańskich), Azji, na Alasce. [przypis edytorski]

Do tyłu

76

mitrężny – wykonywany na marne, nieprzynoszący rezultatu; od: mitrężyć: marnować. [przypis edytorski]

Do tyłu

77

ubłożyć – przypuszczalnie: przyprawić o błogość. [przypis edytorski]

Do tyłu

78

liść bobkowy – liść laurowy. [przypis edytorski]

Do tyłu

79

prawa przedruku – prawo do ponownego opublikowania utworu. [przypis edytorski]

Do tyłu

80

rasowszy – dziś tylko: bardziej rasowy. [przypis edytorski]

Do tyłu

81

krzepszy – dziś tylko: bardziej krzepki; silniejszy. [przypis edytorski]

Do tyłu

82

tykwa – roślina tropikalna z rodziny dyniowatych, której zdrewniałe owoce często używane są jako naczynia do gromadzenia płynów. [przypis edytorski]

Do tyłu

83

gród —średniowieczna lub prehistoryczna osada [przypis edytorski]

Do tyłu

84

buńczuczny – zawadiacki, zuchwały i pewny siebie. [przypis edytorski]

Do tyłu

85

czupurny – zawadiacki, wojowniczy. [przypis edytorski]

Do tyłu

86

zawadiacki – awanturniczy, wyzywający. [przypis edytorski]

Do tyłu

87

znieruchomić – dziś: unieruchomić kogoś a. coś. [przypis edytorski]

Do tyłu

88

szramów – dziś popr. D. lm: szram. [przypis edytorski]

Do tyłu

89

kończyna – tu: końcówka. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 60 из 60

Назад15960Далее

Вам также может понравиться