Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Francuska powieść romantyczna autorstwa Alfreda de Musseta.Głównym bohaterem Spowiedzi dziecięcia wieku jest Oktaw, młody mężczyzna pochodzący z cenionej rodziny. Cierpi on na ciągły wewnętrzny niepokój, ból istnienia, jest nieprzystosowany do życia w świecie. Jest świadom, że dotknęła go tzw. choroba wieku, poczucie wewnętrznej pustki, której doświadczało wielu ludzi w obliczu klęsk po wspaniałej epoce napoleońskiej. Oktaw stara się odnaleźć sens życia w miłości do Brygidy, jednak okazuje się, że relacja również przynosi wiele trudności.W powieści Musseta doszukiwano się wielu wątków autobiograficznych, powiązanych z jego trudną miłością do George Sand, jedną z najbardziej zaangażowanych politycznie francuskich pisarek tego okresu. Spowiedź dziecięcia wieku, wydana w 1836 roku, jest pozycją, która doskonale odzwierciedla wewnętrzne rozterki francuskich twórców tamtego okresu.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение0+

Читать онлайн

Страница 73 из 74

1

jeden z jej historiografów – Charles Maurras w Les amants de Venise. [przypis tłumacza]

Do tyłu

2

George Sand Ona i on – Później George Sand powróci jeszcze do tych wspomnień w dziele pt. Historia mego życia. [przypis tłumacza]

Do tyłu

3

George Sand Ona i on, Paul Musset On i ona – Na ten sam temat Ludwika Colot napisała powieść pt. On. [przypis tłumacza]

Do tyłu

4

interwiewować kogoś (neol.) – przeprowadzać z kimś wywiad. [przypis edytorski]

Do tyłu

5

była niezmordowaną pracowniczką pióra – Opowiadają, iż raz, skończywszy jednej nocy powieść przed upływem zwyczajnej ilości godzin pracy, natychmiast rozpoczęła drugą, czyniąc tylko tyle przerwy, ile było potrzeba na zapakowanie rękopisu i położenie na nim adresu wydawcy. [przypis tłumacza]

Do tyłu

6

Nowa Heloiza – powieść sentymentalna Jeana Jacques'a Rousseau. [przypis edytorski]

Do tyłu

7

il nostro amore per Alfredo (wł.) – naszej miłości do Alferda. [przypis edytorski]

Do tyłu

8

Io l'amo – kocham go. [przypis tłumacza]

Do tyłu

9

Jan Jakub – tu: Jean Jacques Rousseau (1712–1778), francuskojęzyczny pisarz i myśliciel pochodzący ze Szwajcarii, twórca epoki schyłkowego oświecenia, sentymentalizmu, prekursor romantyzmu. [przypis edytorski]

Do tyłu

10

Piękna Helena – operetka francuskiego kompozytora Jacques'a Offenbacha (1819–1880). [przypis edytorski]

Do tyłu

11

Jerzy – fr. George. [przypis edytorski]

Do tyłu

12

pisze o tym Dzienniku inna kobieta – Arvède Barine, Alfred de Musset. [przypis tłumacza]

Do tyłu

13

Honte à toi (…) mes beaux jours – Hańba tobie, która pierwsza nauczyłaś mnie, co to zdrada, i przyprawiłaś o szaleństwo ze zgrozy i gniewu! Hańba tobie, kobieto o posępnym oku, której złowrogie miłostki pogrzebały w mrokach wiosnę mego życia i moje piękne dni. [przypis tłumacza]

Do tyłu

14

roman à „je” continu (fr.) – powieść ustawicznego „ja”. [przypis edytorski]

Do tyłu

15

Jan Jakub – Jean Jacques Rousseau. [przypis edytorski]

Do tyłu

16

weltschmerz (z niem.) – dosł. ból świata; egzystencjalne cierpienie. [przypis edytorski]

Do tyłu

17

stron (…) niecierpliwiących (…) „dandyzmem” – Gdybyśmy nie wiedzieli, że Oktaw de T*** to sam autor, byłby on jako bohater powieści nie do zniesienia, gdyż Musset zaniedbał mu dać jakiekolwiek rysy stanowiące rękojmię iż próżniactwo, jakie przez cały czas uprawia, jest płodnym próżniactwem poety, a nie jałowym próżniactwem wałkonia [dandyzm – wyszukana elegancja zachowania i stroju, granicząca z ekstrawagancją; w XIX w. praktykowana w kołach artystycznych jako sprzeciw wobec mieszczańskiego etosu opartego na pragmatyzmie; Red. WL]. [przypis tłumacza]

Do tyłu

18

Wellington właśc. Arthur Wellesley (1769–1852) – dowódca wojsk brytyjskich, przedstawiciel Wielkiej Brytanii na kongresie wiedeńskim; przywódca zachowawczego stronnictwa torysów w brytyjskim parlamencie; premier 1828–1830; tytuł księcia Wellington otrzymał za zwycięstwa nad armią napoleońską odniesione w Hiszpanii i Portugalii, a przede wszystkim pod Waterloo, gdzie Napoleon I poniósł ostateczną klęskę. [przypis edytorski]

Do tyłu

19

Blücher, Gebhard Leberecht von (1742–1819) – feldmarszałek, dowódca armii pruskiej w czasie wojen napoleońskich, m.in. pod Lipskiem i Waterloo. [przypis edytorski]

Do tyłu

20

salvatoribus mundi (łac.) – zbawcom świata. [przypis edytorski]

Do tyłu

21

pszczoła – tu: rozpoznawalny element heraldyki wprowadzonej przez Napoleona I w 1808 r.; nowy herb Francji w miejsce królewskich złotych lilii na niebieskim tle miał złote pszczoły na tle czerwonym; taki płaszcz okalał złotego cesarskiego orła trzymającego w szponach błyskawice. [przypis edytorski]

Do tyłu

22

biust (daw.) – popiersie; forma rzeźby. [przypis edytorski]

Do tyłu

23

gryzetka (z fr. gris: szary; gisette: tania, szara tkanina ubraniowa) – młoda robotnica, szwaczka, ekspedientka; nazwa od koloru odzieży noszonej z konieczności przez takie osoby. [przypis edytorski]

Do tyłu

24

zapoznać kogoś (daw.) – zapomnieć o kimś. [przypis edytorski]

Do tyłu

25

alembik – destylator; aparat destylacyjny. [przypis edytorski]

Do tyłu

26

czerwoną obwódką, którą zachowała od roku 93 – odwołanie do okresu krwawego terroru podczas rewolucji francuskiej, który rozpoczął się w marcu 1793 roku; szczytowe jego nasilenie przypadło na połowę 1794 r.; zgilotynowano wówczas w sumie nawet do 20 tys. ludzi. [przypis edytorski]

Do tyłu

27

sztuka, w której kamienny posąg (…) przychodzi wieczerzać u rozpustnika – chodzi o sztukę Tirso de Molina z 1630 r. Zwodziciel z Sewilli i kamienny gość; temat opracowany został następnie przez Molière'a, Mozarta (opera Don Giovanni) i Byrona. [przypis edytorski]

Do tyłu

28

fiakier a. fiakr (z fr. fiacre) – dorożka; lekki, miejski pojazd konny przeznaczony do wynajmowania do przewozu osób. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 73 из 74

Вам также может понравиться

Страница 1 из 11

Назад1211Далее