Читать бесплатно онлайн

Kajtuś Czarodziej

Автор Януш Корчак

personВсе книги автора

Удобнее читать в приложении

Читать в Telegram Читать в MAX Читать в VK Читать в WEB

menu_bookЧитать здесь

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Powieść dla dzieci autorstwa Janusza Korczaka, wydana po raz pierwszy w roku 1934, za pieniądze autora. Opowiada historię kilkuletniego chłopca, który zdołał wyćwiczyć w sobie umiejętność czarowania.Poza tym pozostaje jednak zwykłym dzieckiem, a swoje zdolności wykorzystuje głównie do psocenia i siania zamętu najpierw w szkole, a potem w całej Warszawie. Wkrótce musi stawić czoła konsekwencjom swoich działań: gdy dla odmiany postanowił zrobić coś pożytecznego i stworzył pałac na wiślanej wyspie, został zaatakowany przez wojsko jako osoba niebezpieczna dla porządku w kraju. W ten sposób zaczął się dla Kajtusia okres podróży zagranicznych, stanowiących zarazem jego drogę do dojrzałości. Kim nasz bohater zostanie u jej końca?

Дата написания1970-01-01

Язык книгиpl

Возрастное ограничение0+

Жанры

литература 20 века мифы / легенды / эпос

Темы

повести

Читать онлайн

Страница 45 из 48

Dedykacja

To trudna książka.

Tę trudną książkę poświęcam niespokojnym chłopcom, którym się trudno poprawić.

Trzeba chcieć i silnie, i wytrwale.

Trzeba wolę hartować.

Trzeba być pożytecznym.

Dziwne jest życie.

Życie jest jak dziwny sen.

Kto ma silną wolę i silną chęć służby ludziom, temu życie pięknym będzie snem.

Choćby droga do celu była poplątana, a myśli niespokojne.

Może jeszcze kiedyś dokończenie napiszę.

1

sielawa – bardzo smaczna, wysoko ceniona ryba z rodziny łososiowatych, żyjąca w czystych, głębokich jeziorach. [przypis edytorski]

Do tyłu

2

pomada – środek kosmetyczny do smarowania włosów dla nadania im połysku i miękkości. [przypis edytorski]

Do tyłu

3

Jan III Sobieski (1629–1696) – król Polski w latach 1674–1696, pokonał armię turecką w bitwie pod Wiedniem (1683). [przypis edytorski]

Do tyłu

4

oszukaniec (pot.) – człowiek, który oszukuje; oszust. [przypis edytorski]

Do tyłu

5

mydlarnia (daw.) – sklep z kosmetykami i artykułami używanymi w gospodarskie domowym, jak mydła, pasty, szczotki; drogeria. [przypis edytorski]

Do tyłu

6

balon z wodą sodową – dawniej większe ilości wody sodowej, czyli wody gazowanej, przechowywano w dużych cylindrycznych syfonach (balonach) z miedzi; taki syfon umieszczano w pojemniku z lodem i sprzedawano klientom na ulicy wodę na szklanki. [przypis edytorski]

Do tyłu

7

kupcowa (daw.) – tu: sprzedawczyni. [przypis edytorski]

Do tyłu

8

skautowski – przym. od skaut: członek organizacji stanowiącej odpowiednik harcerstwa. [przypis edytorski]

Do tyłu

9

nabić (pot.) – zbić, wielokrotnie uderzając. [przypis edytorski]

Do tyłu

10

Widać, że trzeba było – dziś: Widocznie trzeba było. [przypis edytorski]

Do tyłu

11

wymówić (daw.) – zastrzec sobie w umowie. [przypis edytorski]

Do tyłu

12

andrus (daw.) – łobuziak, psotnik. [przypis edytorski]

Do tyłu

13

dukat – złota moneta używana w Europie do XIX w. [przypis edytorski]

Do tyłu

14

uradzić coś (pot.) – dać radę udźwignąć coś. [przypis edytorski]

Do tyłu

15

lizuch (rzad.) – lizus, przypochlebiający się. [przypis edytorski]

Do tyłu

16

we środku – dziś popr.: w środku. [przypis edytorski]

Do tyłu

17

oddział – tu daw.: klasa. [przypis edytorski]

Do tyłu

18

kałamarz – naczynie do przechowywania atramentu. W czasach, w których powstała ta książka, dzieci w szkołach używały zwykle pióra składającego się z podłużnej drewnianej obsadki z zamocowaną metalową stalówką, którą maczało się co chwilę w kałamarzu z atramentem. [przypis edytorski]

Do tyłu

19

uroczne oczy – oczy rzucające urok; wierzono, że niektórzy złym spojrzeniem mogą sprowadzać nieszczęście. [przypis edytorski]

Do tyłu

20

fakir – asceta hinduski. [przypis edytorski]

Do tyłu

21

jasyr (z tur.) – niewola tatarska lub turecka. [przypis edytorski]

Do tyłu

22

przecie (daw.) – przecież. [przypis edytorski]

Do tyłu

23

felczer – osoba wykonująca proste zabiegi medyczne. [przypis edytorski]

Do tyłu

24

szaflik – drewniana misa a. wiadro. [przypis edytorski]

Do tyłu

25

doktór – dziś popr.: doktor. [przypis edytorski]

Do tyłu

26

funda (pot.) – to, co się komuś funduje, kupuje komuś w prezencie. [przypis edytorski]

Do tyłu

27

trefniś – zawodowy błazen na daw. dworach. [przypis edytorski]

Do tyłu

28

kamień filozoficzny – legendarna substancja, zdolna do zmieniania metali nieszlachetnych w złoto. [przypis edytorski]

Do tyłu

29

perpetuum mobile (łac.) – dosł. wiecznie się poruszające; hipotetyczne urządzenie, które raz wprawione w ruch funkcjonowałoby nieustannie bez pobierania energii z zewnątrz; w przeszłości wielokrotnie podejmowano próby skonstruowania tego rodzaju mechanizmu, jednak jego zbudowanie jest niemożliwe. [przypis edytorski]

Do tyłu

30

Samson – biblijny wojownik obdarzony nadludzką siłą; podstępem schwytany do niewoli przewrócił kolumny budynku, grzebiąc pod ruinami siebie i wrogów. [przypis edytorski]

Do tyłu

31

Herkules (mit. gr.) – bohater słynny z ogromnej siły i wykonania 12 trudnych i niebezpiecznych zadań. [przypis edytorski]

Do tyłu

32

Madej – legendarny zbój z Gór Świętokrzyskich. [przypis edytorski]

Do tyłu

33

Twardowski – legendarny szlachcic, mieszkający w Krakowie w XVI w., który zaprzedał duszę diabłu w zamian za wielką wiedzę i znajomość magii. [przypis edytorski]

Do tyłu

34

kierownik – tu daw.: dyrektor szkoły. [przypis edytorski]

Do tyłu

35

roboty – tu: zajęcia szkolne z prac ręcznych. [przypis edytorski]

Do tyłu

36

wesół (daw.) – wesoły. [przypis edytorski]

Do tyłu

37

martwy język – mowa, która nie jest już używana na co dzień jako środek komunikacji. [przypis edytorski]

Do tyłu

38

toć (daw., gw.) – przecież. [przypis edytorski]

Do tyłu

39

kiep (daw.) – człowiek głupi, nierozgarnięty. [przypis edytorski]

Do tyłu

40

to coś, co trzyma Kopernik na pomniku – sfera armilarna, sferyczne astrolabium: dawny przyrząd astronomiczny złożony z wielu pierścieni, służący do wyznaczania współrzędnych obiektów na niebie; postać Mikołaja Kopernika na pomniku w Warszawie, znajdującym się u zbiegu ulic Nowy Świat i Krakowskie Przedmieście, trzyma w lewej dłoni sferę armilarną, zaś w prawej cyrkiel. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 45 из 48

Назад 1…44 45 46…48 Далее