Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

W stronę Guermantes Marcela Prousta to trzecia część cyklu W poszukiwaniu straconego czasu. Z tomu W stronę Swanna znamy już dokładnie prowincjonalne miasteczko Combay, tak boleśnie nieistniejące w rzeczywistości, że w ramach obchodów setnej rocznicy urodzin Prousta w 2005 r. dołączono jego sławne imię do nazwy Illiers, gdzie pisarz zwykł spędzać wakacje i gdzie istnieje nawet Dom ciotki Leonii (nie udało się tylko do zbiorów muzealnych zdobyć egzemplarzy magdalenek z okresu Belle Époque). Strona Guermantes to jedna z dwóch możliwych (oprócz „strony Swanna”) destynacji spacerów z domu w Combray, ale też jeden z kierunków, w jakim podążają marzenia i domysły głównego bohatera i narratora cyklu.Pociągająca niczym magnes w tę stronę jest egzystencja arystokracji, której nazwiska są zarazem nazwami geograficznymi, a te z kolei kryją w sobie cząstki wyrazów i znaczeń zdolnych rozkwitnąć w marzycielskiej głowie oczytanego dziecka w całe opowieści sięgające półlegendarnych czasów. I choć brodawka na twarzy potomkini dumnego książęcego rodu potrafi na chwilę zmrozić delikatne rośliny tych narracji wybujałych ze skromnej gleby witrażu w kościele w Méséglise, wyobraźnia nie poddaje się i wnet podnosi się znów, by snuć dalej swe barwne baśnie na wątłej kanwie rzeczywistości.W stronę Guermantes pokazuje zbliżenie się bohatera do tego kręgu: zamieszkanie w Paryżu w części pałacu de Guermantes, zacieśnienie przyjaźni z Robertem de Saint-Loup, udział w życiu towarzyskim w salonie pani Villeparisis, oczarowanie księżną Orianą de Guermantes, wreszcie dalsze spotkania z tajemniczym hrabią de Charlus. Proust pokazuje z wdziękiem motywacje, mechanizm i niezłomny wysiłek twórczy snobizmu; ironiczny dystans zmienia się w fascynację i odwrotnie; cóż że zdemaskowane zostają obiekty, wokół których osnute były kunsztowne skojarzenia? Najważniejsza jest tkanka wspomnienia.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение0+

Читать онлайн

Страница 172 из 172

1

ubikacja (daw., z łac.) – miejsce; pomieszczenie. [przypis edytorski]

Do tyłu

2

zaśniecała sztylet (…) – pokrywała sztylet emalią błyszczących pajetek (tak w późniejszym opracowaniu tłumaczenia). [przypis edytorski]

Do tyłu

3

gdybyśmy przeszli na „ty”? – brak polskiego odpowiednika do francuskiej formy vous sprawił, iż tłumacz już wcześniej pozwolił się tym młodym ludziom tykać. Kazać im być z sobą tak długo na „pan”, byłoby zbyt sztuczne. [przypis tłumacza]

Do tyłu

4

radość, łzy radości, nieznane szczęście – słynny cytat z Myśli Pascala. [przypis tłumacza]

Do tyłu

5

ożenił się z młodą wschodnią księżniczką, która pisała (…) wiersze – mowa o sławnej poetce francuskiej, hr. Annie de Noailles (z pochodzenia Rumunce) zaprzyjaźnionej z Proustem. Proust lubi czasem wprowadzać autentyczne osoby w fikcję swego opowiadania. [przypis tłumacza]

Do tyłu

6

„Intran” – popularny skrót dziennika „L’Intransigeant”. [przypis tłumacza]

Do tyłu

7

Witaj, młody sąsiedzie. Jak się ma pański ojciec. Cóż za zacny człowiek! – w innym wydaniu uzupełnione o frazę: „Wie pan, że kolegujemy ze sobą – dorzucił, żeby mi schlebić”. [przypis edytorski]

Do tyłu

8

odpowiedzieć imieniem – tu: odpowiedzieć w imieniu. [przypis edytorski]

Do tyłu

9

lever du rideau (fr.) – podniesienie kurtyny. [przypis edytorski]

Do tyłu

10

bouchée (fr.) – buzia, gęba; kąsek. [przypis edytorski]

Do tyłu

11

uwielbiam Balzaca, Bal w Sceaux, Mohikanie Paryża – Bal w Sceaux jest jednym z najbłahszych drobiazgów Balzaca, Mohikanie Paryża nie są Balzaca. [przypis tłumacza]

Do tyłu

12

znajomszy – dziś popr.: bardziej znajoma. [przypis edytorski]

Do tyłu

13

aby sprawdzić tytuł bajki la Fontaine’a – Młynarz, jego syn i osioł. [przypis tłumacza]

Do tyłu

14

awania (z fr. avanie) – obelga, afront; krzywda. [przypis edytorski]

Do tyłu

15

tytuł prince nie jest wyższy od tytułu duc – zaznaczyliśmy już wyżej, że polska tytulatura nie zna tej różnicy, tym samym zarówno tytuł Oriany de Guermantes (duchesse), jak Marii de Guermantes (princesse) wypadło tłumaczyć przez „księżna”. [przypis tłumacza]

Do tyłu

Страница 172 из 172

Назад1171172Далее

Вам также может понравиться

Страница 1 из 195

Назад12195Далее