Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Dzieci ulicy to powieściowy debiut Janusza Korczaka wydrukowany pierwotnie w gazecie (w 17 odcinkach). Książka ukazała się w roku publikacji prasowej (1901 r.). Przez lata nie była wznawiana i nieco zatarła się w pamięci czytelników i historyków literatury. Niedoskonałości warsztatowe powieści, choć jest ich trochę, nie zmieniają faktu, że opisuje w sposób niezwykły kawałek ówczesnej rzeczywistości.Narrator towarzyszy swoim bohaterom – dzieciom warszawskiej ulicy – w ich drodze życiowej. Razem z nimi zagłębia się w zaułki Powiśla, penetruje nadwiślańskie brzegi, kryminalne rewiry Pragi, obserwuje je przy pracy i zabawie, komentuje wybory życiowe lub ściślej mówiąc, brak możliwości ich dokonania. Niemal zawsze los dziecka ulicy jest już wytyczony – głód, bicie, praca ponad siły, alkohol, prostytucja, więzienie – i trudno się z tego błędnego koła wyrwać, zważywszy na społeczną obojętność. Niemniej, niemal przy minimalnym wysiłku nielicznych społeczników (hrabia Zarucki i jego siostra Irena) oraz wsparciu środowiska, niektórym się to udaje (Antek, Mania), inni mimo osobistych przymiotów skazani są na porażkę (Józiek Bzik).Powieść Korczaka jest ciekawa nie tylko ze względów historycznych czy socjologicznych. Wierne przedstawienie realiów warszawskiej ulicy wymagało językowej pieczołowitości. Bohaterowie posługują się warszawską gwarą, nieobcy im jest żargon przestępczy – potoczna dziewiętnastowieczna polszczyzna, przesycona rusycyzmami, zwrotami zaczerpniętymi z jęz. niemieckiego i jidysz, a także francuszczyzną, to niewątpliwie jeden z największych skarbów podarowanych przez Korczaka potomności.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение0+

Читать онлайн

Страница 48 из 48

32

berlinka – wąska łódka, wiślany statek spławowy. [przypis edytorski]

Do tyłu

33

klipa – zabawa dziecięca polegająca na odbijaniu kijkiem rzucanego drewienka. [przypis edytorski]

Do tyłu

34

suteryna, suterena – część budynku znajdująca się pod parterem. [przypis edytorski]

Do tyłu

35

dul – papieros. [przypis autorski]

Do tyłu

36

ośm (daw.) – osiem. [przypis edytorski]

Do tyłu

37

Pestalozzi, Johann Heinrich (1746–1827) – szwajcarski pedagog i reformator edukacji, przedstawiciel romantyzmu, założyciel licznych instytucji edukacyjnych w Szwajcarii i autor licznych dzieł, w których wyłożył swoje przełomowe tezy na temat kształcenia. Za jego zasługę uznaje się niemal całkowitą likwidację analfabetyzmu w Szwajcarii w pierwszej poł. XIX w. [przypis edytorski]

Do tyłu

38

Frobel, właśc. Friedrich Fröbel (1782–1852) – twórca systemu pedagogicznego, podkreślał specyficzne potrzeby dziecka i postulował edukację przedszkolną przez zabawę, śpiew i taniec, opracował też projekty zabawek edukacyjnych. [przypis edytorski]

Do tyłu

39

Pape-Carpantier, Maria (1815–1878) – fr. działaczka wychowania przedszkolnego, założycielka szkoły dla pracowników ochronek, postulowała grupowanie dzieci według wieku. [przypis edytorski]

Do tyłu

40

wytyś – złodziej stojący na straży. [przypis autorski]

Do tyłu

41

pająk – specjalista od wykradania bielizny ze strychów. [przypis autorski]

Do tyłu

42

łysy nie kapuje (gw.) – bezksiężycowa noc. [przypis edytorski]

Do tyłu

43

skieł – łapacz. [przypis edytorski]

Do tyłu

44

śledź (gw.) – śledczy. [przypis edytorski]

Do tyłu

45

bury (gw.) – rewirowy. [przypis edytorski]

Do tyłu

46

andrus (daw.) – łobuz. [przypis edytorski]

Do tyłu

47

szprync (daw.) – figiel. [przypis edytorski]

Do tyłu

48

szperanda, właśc. speranda – spodziewany zysk. [przypis edytorski]

Do tyłu

49

Jestem sobie andrusina mały, I wylazłem za szperandą na stare Bednary… – znana w różnych wersjach Piosenka więźniarska [złodziejów]. [przypis edytorski]

Do tyłu

50

fajgiel (daw. pot.) – rubel. [przypis edytorski]

Do tyłu

51

Kurjer Warszawski – tytuł gazety codziennej wydawanej w Warszawie od 1821 do 1939 r. [przypis edytorski]

Do tyłu

52

klak (daw. pot.) – składany cylinder, szapoklak. [przypis edytorski]

Do tyłu

53

sais tu (fr.) – wiesz? [przypis edytorski]

Do tyłu

54

kontredans – taniec towarzyski z figurami. [przypis edytorski]

Do tyłu

55

Tu es belle, ma petite (fr.) – Jesteś piękna, moja mała. [przypis edytorski]

Do tyłu

56

Tu las był rzadszy (…) – fragm. IV księgi Pana Tadeusza A. Mickiewicza zatytułowanej Dyplomatyka i łowy. [przypis edytorski]

Do tyłu

57

komisjoner – kupiec, pośrednik sprzedaży. [przypis edytorski]

Do tyłu

58

retorta – naczynie laboratoryjne o długiej szyjce używane do destylacji. [przypis edytorski]

Do tyłu

59

szwarcować – przemycać. [przypis edytorski]

Do tyłu

60

bajaderka (z fr. bayadère) – tancerka. [przypis edytorski]

Do tyłu

61

wiorsta – ros. miara długości wynosząca 1,0668 km. [przypis edytorski]

Do tyłu

62

łazienka – łódź kąpielowa. [przypis edytorski]

Do tyłu

63

krypa – łódź rzeczna o płaskim dnie. [przypis edytorski]

Do tyłu

64

szampionerka (z fr. champignon: grzyb) – zbieraczka grzybów. W XIX w. szampion mówiono na pieczarkę. [przypis edytorski]

Do tyłu

65

motia (gw.) – spółka. [przypis edytorski]

Do tyłu

66

szyfkarta (z niem. Schiffskarte) – bilet okrętowy. [przypis edytorski]

Do tyłu

67

fanciarz – lichwiarz, pożyczający pieniądze pod zastaw. [przypis edytorski]

Do tyłu

68

halc – kark. [przypis edytorski]

Do tyłu

69

sikora – zegarek. [przypis autorski]

Do tyłu

70

kolak – węgierski nóż składany. [przypis edytorski]

Do tyłu

71

Wiktoria, właśc. Aleksandryna Wiktoria (1819–1901) – królowa angielska (1837–1901) i cesarzowa Indii. Okres jej panowania jest nazywany epoką wiktoriańską. [przypis edytorski]

Do tyłu

72

Pasteur, Ludwik (1822–1895) – fr. uczony, odkrywca mechanizmu procesu fermentacji. Wynalazca pasteryzacji, czyli sposobu oczyszczenia produktu spożywczego z bakterii bez pozbywania się witamin. Badacz chorób zakaźnych. [przypis edytorski]

Do tyłu

73

wypadkowo – dziś: przypadkowo. [przypis edytorski]

Do tyłu

74

władnąć (daw.) – dziś popr.: władać. [przypis edytorski]

Do tyłu

75

podług (daw.) – według. [przypis edytorski]

Do tyłu

76

kontramarkarnia – szatnia. [przypis edytorski]

Do tyłu

77

subretka (z fr. soubrette) – aktorka, która grała sprytne pokojówki w komediach i farsach. [przypis edytorski]

Do tyłu

78

grdyk, grdyń (gw.) – grosz. [przypis edytorski]

Do tyłu

79

szpas (z niem. Spass: żart) – tu: dziwactwo. [przypis edytorski]

Do tyłu

80

ágrafoj nomoj, właśc. agraphoi nomoi (gr. ἄγραφοι νόμοι) – prawa boskie mające wyższość nad ludzkimi. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 48 из 48

Назад14748Далее

Вам также может понравиться

Страница 1 из 195

Назад12195Далее