Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Lucjan poniósł fiasko i powraca do domu. Tymczasem Dawid i Ewa, którzy ledwie wiązali koniec z końcem, popadają w poważne tarapaty. Wystawione w Paryżu w imieniu Dawida weksle wpadły w ręce braci Cointetów, którzy nie cofną się przed niczym, by przejąć drukarnię Dawida i jego wynalazek…Cierpienia wynalazcy to trzecia część Straconych złudzeń Balzaca, wydana w roku 1843. Autor przez kilka lat usiłował prowadzić drukarnię i wydawać książki, jednak wpadł w olbrzymie długi, z których spłatą borykał się do końca życia. Nauczony gorzkim doświadczeniem, przedstawił w swojej książce detaliczny opis systemu krążenia i rozliczania weksli, tworzącego dodatkowe, niebagatelne koszty dla dłużników, oraz intrygi i podstępy prawne związane z zadłużeniem.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение0+

Читать онлайн

Страница 57 из 61

138

fularowy – wykonany z fularu, miękkiego, delikatnego jedwabiu. [przypis edytorski]

Do tyłu

139

blondynowy – wykonany z blondyny, tj. koronki klockowej z surowego jedwabiu. [przypis edytorski]

Do tyłu

140

wielki wikariusz – tu: generalny wikariusz, duchowny wyznaczony przez biskupa diecezjalnego do pomocy w zarządzaniu całą diecezją jako jego pełnomocnik. [przypis edytorski]

Do tyłu

141

buduar – pokój pani domu służący do odpoczynku. [przypis edytorski]

Do tyłu

142

Villèle, Jean-Baptiste de (1773–1854) – francuski polityk i arystokrata, minister finansów (1821), premier Królestwa Francji od 1822 do 1828. [przypis edytorski]

Do tyłu

143

quasi (łac.) – jakby, niby, pozornie. [przypis edytorski]

Do tyłu

144

Izba Parów – izba wyższa parlamentu francuskiego w latach 1815–1848. [przypis edytorski]

Do tyłu

145

Król Francji, który się nie mści za księcia Orleanu – król Ludwik Filip I, który po objęciu tronu w 1830 oświadczył, że nie będzie się mścić za prześladowania, których w czasach Restauracji, kiedy nosił tytuł księcia Orleanu. [przypis edytorski]

Do tyłu

146

deputacja (daw.) – delegacja, grupa przedstawicieli jakiejś zbiorowości wysłana w celu załatwienia jakiejś sprawy. [przypis edytorski]

Do tyłu

147

etc. (łac.) – skrót od et caetera: i tak dalej. [przypis edytorski]

Do tyłu

148

sekwestr – zajęcie majątku w celu zapewnienia realizacji dochodzonego roszczenia. [przypis edytorski]

Do tyłu

149

liszka (daw., gw.) – lis. [przypis edytorski]

Do tyłu

150

Ludwik XI (1423–1483) – król Francji (od 1461), złamał potęgę wielkich feudałów. [przypis edytorski]

Do tyłu

151

scena Den Juana z panem Niedzielą – w komedii Moliera Don Juan krawiec Niedziela daje się oszukać miłymi słówkami tytułowego bohatera, który ma u niego niespłacony dług. [przypis edytorski]

Do tyłu

152

ergo (łac.) – więc, a zatem. [przypis edytorski]

Do tyłu

153

nankinowy – wykonany z nankinu, tj. gęstego płótna bawełnianego, przeważnie o barwie płowożółtej, z którego od XIX w. wykonywano bieliznę i męskie spodnie. [przypis edytorski]

Do tyłu

154

par excellence (fr.) – w całym znaczeniu tego słowa, w najwyższym stopniu. [przypis edytorski]

Do tyłu

155

apostrofa – figura retoryczna polegająca na bezpośrednim zwróceniu się do fikcyjnego lub realnego adresata. [przypis edytorski]

Do tyłu

156

poste restante (fr.) – poczta pozostająca, wysyłka na adres urzędu pocztowego dogodnego dla odbiorcy, a nie na adres zamieszkania. [przypis edytorski]

Do tyłu

157

correct – w porządku, jak należy. [przypis edytorski]

Do tyłu

158

Rocher de Cancale – elegancka restauracja paryska, przy ul. Montorgueil, ciesząca się wielkim powodzeniem w XIX w. [przypis edytorski]

Do tyłu

159

Ubranie moje, dzięki składam tobie! – cytat z wiersza francuskiego komediopisarza Michela Jeana Sedaine'a (1719–1797) Une épître à mon habit (List do mojego ubrania). [przypis edytorski]

Do tyłu

160

Scott, Walter (1771–1832) – szkocki autor powieści historycznych i poeta, bardzo popularny w swojej epoce. [przypis edytorski]

Do tyłu

161

dzieżka – garnek bez uszu. [przypis edytorski]

Do tyłu

162

prowizor (daw.) – rządca, administrator; tu: dyrektor liceum. [przypis edytorski]

Do tyłu

163

Burbonowie – dynastia królów francuskich (w latach 1589–1830, z przerwą spowodowaną Wielką Rewolucją Francuską), panująca też w Hiszpanii oraz w królestwach włoskich. [przypis edytorski]

Do tyłu

164

Boileau, Nicolas (1636–1711) – francuski poeta i krytyk literacki; autor m.in. poematu dydaktycznego Sztuka poetycka, stanowiącego kodeks klasycyzmu. [przypis edytorski]

Do tyłu

165

Ludwik XVIII (1755–1824) – król Francji z dynastii Burbonów, objął władzę po abdykacji Napoleona Bonapartego (1814). [przypis edytorski]

Do tyłu

166

Peyronnet, Pierre Denis de (1778–1854) – francuski prawnik i polityk, minister sprawiedliwości (1821–1828); rozpoczynał karierę jako adwokat w Bordeaux, następnie prezes miejscowego sądu pierwszej instancji. [przypis edytorski]

Do tyłu

167

pluderki – zdrobn. od pludry: sięgające do kolan spodnie o bufiastych nogawkach, stanowiące element stroju męskiego w XVII i XVIII w. [przypis edytorski]

Do tyłu

168

apollińskie kształty – takie jak greckiego boga Apolla, będącego ideałem męskiego piękna. [przypis edytorski]

Do tyłu

169

Pasta, Giuditta (1797–1865) – włoska sopranistka, znana z występów w Paryżu; odgrywała m.in. tytułową rolę w operze Tankred. [przypis edytorski]

Do tyłu

170

O patria (wł.) – O ojczyzno. [przypis edytorski]

Do tyłu

171

kawatyna – liryczna pieśń solowa w operze XVIII i XIX w., krótsza i prostsza od arii; kawatyna dei risi: potoczna, tradycyjna nazwa niezmiernie popularnej w XIX w. w Europie kawatyny Di tanti palpiti (Od tylu wzruszeń serca) z I aktu opery Tankred (1813) Rossiniego, oznaczająca po włosku „ryżowa”, gdyż kompozytor miał ją ułożyć, oczekując na zamówione danie z ryżu. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 57 из 61

Вам также может понравиться

Страница 1 из 195

Назад12195Далее