Загрузка...

AI-разбор доступен после входа

Суть книги, пересказ, главный конфликт, ключевые идеи, вывод, кому полезна, главные темы, персонажи и цитаты можно получить после входа в BookRa.

auto_awesomeПолучить AI-разбор

О книге

Lucjan poniósł fiasko i powraca do domu. Tymczasem Dawid i Ewa, którzy ledwie wiązali koniec z końcem, popadają w poważne tarapaty. Wystawione w Paryżu w imieniu Dawida weksle wpadły w ręce braci Cointetów, którzy nie cofną się przed niczym, by przejąć drukarnię Dawida i jego wynalazek…Cierpienia wynalazcy to trzecia część Straconych złudzeń Balzaca, wydana w roku 1843. Autor przez kilka lat usiłował prowadzić drukarnię i wydawać książki, jednak wpadł w olbrzymie długi, z których spłatą borykał się do końca życia. Nauczony gorzkim doświadczeniem, przedstawił w swojej książce detaliczny opis systemu krążenia i rozliczania weksli, tworzącego dodatkowe, niebagatelne koszty dla dłużników, oraz intrygi i podstępy prawne związane z zadłużeniem.

Дата написания1970-01-01
Язык книгиpl
Возрастное ограничение0+

Читать онлайн

Страница 56 из 61

103

Paryż jest do pewnego stopnia Belgią prowincji – Belgia nie miała wówczas z Francją umów o ekstradycji, dlatego chronili się tam francuscy przestępcy, podobnie jak ogromny Paryż stawał się schronieniem dla przestępców z prowincji. [przypis edytorski]

Do tyłu

104

Pomona (mit. rzym.) – bogini sadów, ogrodów i drzew owocowych. [przypis edytorski]

Do tyłu

105

statki (daw.) – naczynia. [przypis edytorski]

Do tyłu

106

alkierz – mały, boczny pokój. [przypis edytorski]

Do tyłu

107

szlafmyca (z niem.) – nakrycie głowy zakładane na noc, do snu. [przypis edytorski]

Do tyłu

108

ubikacja (daw., z łac.) – miejsce; pomieszczenie. [przypis edytorski]

Do tyłu

109

lamus – składzik; budynek gospodarczy do przechowywania narzędzi, sprzętów gospodarczych i rzadko używanych rzeczy. [przypis edytorski]

Do tyłu

110

bednarz – rzemieślnik wyrabiający różne naczynia z drewna. [przypis edytorski]

Do tyłu

111

małpa – we fr. żargonie drukarskim: pracownik drukarni składający tekst z czcionek; zecer; por. pierwsza część cyklu, Dwaj poeci. [przypis edytorski]

Do tyłu

112

gryzetka (daw., z fr. gris: szary; grisette: tania, szara tkanina ubraniowa) – we Francji: młoda dziewczyna pracująca jako szwaczka, ekspedientka, modystka. [przypis edytorski]

Do tyłu

113

domicilium (łac.) – mieszkanie, siedziba. [przypis edytorski]

Do tyłu

114

Tartufe – główny bohater komedii Świętoszek Moliera. [przypis edytorski]

Do tyłu

115

matador (daw.) – przen. osoba wyższego stanu, mająca wysoką pozycję a. zajmująca ważne stanowisko; znakomitość. [przypis edytorski]

Do tyłu

116

hojdać (gw.) – huśtać, kołysać. [przypis edytorski]

Do tyłu

117

stąpić (daw.) – postawić krok; dziś: stąpnąć. [przypis edytorski]

Do tyłu

118

dzieciństwo (daw.) – dziś: dziecinada; postępowanie dziecinne, właściwe dzieciom, a nie dojrzałym ludziom. [przypis edytorski]

Do tyłu

119

wylanie (przestarz.) – wylewność, żywiołowa szczerość, serdeczność. [przypis edytorski]

Do tyłu

120

Paweł i Wirginia – tytułowa para nieszczęśliwych kochanków z powieści Jacques'a-Henriego Bernardina de Saint-Pierre z 1788, opisującej miłość na łonie przyrody oraz zgubny wpływ wychowania w cywilizacji. [przypis edytorski]

Do tyłu

121

Wolter a. Voltaire, właśc. François-Marie Arouet (1694–1778) – czołowy francuski pisarz, filozof i publicysta epoki oświecenia, znany z walki o wolność słowa i wyznania. [przypis edytorski]

Do tyłu

122

Nodier, Charles (1780–1844) – francuski pisarz, krytyk, prekursor romantyzmu. [przypis edytorski]

Do tyłu

123

Chateaubriand, François-René de (1768–1848) – francuski pisarz i polityk, inicjator romantyzmu w literaturze francuskiej. [przypis edytorski]

Do tyłu

124

Lamennais, Félicité Robert de (1782–1854) – francuski pisarz i ideolog, propagator socjalizmu chrześcijańskiego. [przypis edytorski]

Do tyłu

125

Delavigne, Casimir (1793–1843) – francuski poeta i dramaturg, członek Akademii Francuskiej (1825). [przypis edytorski]

Do tyłu

126

Eloa – alegoryczny poemat Alfreda de Vigny (1797–1863) z roku 1824. [przypis edytorski]

Do tyłu

127

Balzac, Jean-Louis Guez de (1597–1654) – francuski pisarz, autor listów, które wywarły duży wpływ na kształtowanie się nowożytnej prozy francuskiej. [przypis edytorski]

Do tyłu

128

Dupuytren, Guillaume (1777–1835) – francuski chirurg, wprowadził wiele nowych metod operacyjnych. [przypis edytorski]

Do tyłu

129

Montlosier, właśc. François Dominique de Reynaud, książę de Montlosier (1755–1838) – konserwatywny francuski polityk i pisarz. [przypis edytorski]

Do tyłu

130

Petrarca, Francesco (1304–1374) – włoski poeta; zasłynął cyklem wierszy miłosnych, głównie sonetów, poświęconych Laurze, której tożsamość pozostaje nieznana. [przypis edytorski]

Do tyłu

131

nieśmiertelny twórca Konstytucji – król Ludwik XVIII, który 4 czerwca 1814 ogłosił Kartę Konstytucyjną. [przypis edytorski]

Do tyłu

132

JKM – Jego Królewskiej Mości. [przypis edytorski]

Do tyłu

133

komandor Św. Ludwika – osoba odznaczona Orderem Świętego Ludwika drugiej klasy (komandoria), nadawanym za zasługi wojenne. [przypis edytorski]

Do tyłu

134

in spe (łac. dosł.: w nadziei) – w oczekiwanej przyszłości; przyszły, spodziewany. [przypis edytorski]

Do tyłu

135

Czyż triumf Woltera na deskach Komedii Francuskiej nie był triumfem filozofii jego wieku? – Wolter był zarówno znanym pisarzem i filozofem, jak i sławnym dramaturgiem: napisał ponad 50 sztuk teatralnych, wystawianych z wielkim powodzeniem na scenie Comédie Française. Uznaje się go za największego francuskiego dramaturga XVIII w., choć obecnie jego sztuki nie są grywane. [przypis edytorski]

Do tyłu

136

za czym (daw.) – po czym; więc, zatem, wobec tego. [przypis edytorski]

Do tyłu

137

à l'anglaise (fr.) – na sposób angielski. [przypis edytorski]

Do tyłu

Страница 56 из 61

Вам также может понравиться

Страница 1 из 195

Назад12195Далее